Een Goeiendag maakt je dag goed

Ik heb mij deze morgen laten ontroeren door de het videoclipje Goeiendag voor Radio 2. Wat een mooi clipje. Hartverwarmend.

Het brengt niet alleen een heel positieve boodschap, het is ook heel fijn gemaakt.

Het beeld in het zwembad pakte mijn aandacht en de perfecte lipsynchrone dubbing van Dag vreemde man door een meisje in een klas deed mijn mond openvallen.

Het verhaal en de muziekfragmentjes zijn niet alleen leuk, reclametechnisch is dit ook een mooie clip. Het heeft een hoge authenticiteitsgraad. Dit clipje brengt een product (Radio 2) dichter bij zijn klant (de luisteraar). Daar ben ik heel erg voor. Bij veel bedrijven is de barrière tussen klant en leverancier te groot. Ik ben een grote fan van samenwerking, zo dicht mogelijk. Dat levert de grootste voldoening en de beste resultaten.

Het is een clipje dat met veel zorg en respect is gemaakt. Ik werk over een paar maand drie jaar in de mediasector. En wat is mij opgevallen? Voor en achter de schermen werken niet alleen heel veel mensen die met hart en ziel aan programma's maken. Ze doen hierbij ook hun uiterste best om telkens dat beetje meer af te leveren. Ze proberen de kijker te verrassen en te beroeren. Telkens met groot respect voor de kijker.

Vooral dat laatste heeft mij getroffen. Niet alleen bij de openbare omroep VRT, maar tevens bij de commerciële televisiezenders. Studiotech is nu bezig met de installatie van een gloednieuwe state-of-the-art eindregie voor alle zenders van Medialaan (VTM, 2BE, Vitaya, VTMKZOOM enz.) Zo heb ik geleerd dat de look en feel van de zenders uiterst zorgvuldig wordt afgewerkt. Bij televisie worden er 25 beelden per seconde uitgezonden. De afwerking is dan ook tot op het 25ste beeld per seconde nauwkeurig.

Bij Amerikaanse producties valt het ons Europeanen op dat er met veel minder respect met de kijker wordt omgesprongen. Wanneer er tijdens een nationale ontbijtshow even wordt overgeschakeld naar de lokale weerman, gebeurt dat soms heel slordig. Daar is een tv-zender veel meer een reclamezender die tussendoor programma's uitzendt. Die indruk krijg je als kijker, maar dat is ook de realiteit. Als er een nieuwe zender wordt opgestart, wordt eerst het zendschema van de reclameblokken geprogrammeerd en daarna wordt er gezocht naar bijhorende programma's.

Het respect in Vlaanderen respect manifesteert zich op alle vlakken. Voor grote liveshows zoals The Voice, worden de allergrootste middelen ingezet, zodat de kijker thuis de sfeer in de zaal zo goed mogelijk kan meebeleven. Om te vermijden dat een panne roet in het eten gooit, huurt VTM niet alleen een glasvezelkabel om het beeld in topkwaliteit naar Vilvoorde te sturen, in parallel wordt het programma ook via een satellietverbinding doorgestraald.

Dit jaar heb ik een aantal keer Belgium's Got Talent gezien. Ook hier viel mij het respect voor de deelnemers op. Tien jaar geleden was dit soort programma's uitlachtelevisie. Gelukkig is dit gedaan. Integendeel. Voor de mensen die uiteindelijk naar de eindrondes doorgaan, spaart VTM middelen noch moeite om de talenten van het scherm te doen afspatten. Daar zorgt een team van meer dan honderd mensen voor. De middelen zijn niet min. Het meest in het oog springt een spectaculair led-scherm met daarop telkens weer indrukwekkende passende beelden. Dat lijkt allemaal vanzelfsprekend, maar dat is het niet. Dat is het resultaat van heel veel werken. Hetzelfde kan gezegd worden van alle aspecten van deze shows: belichting, geluid, cameravoering (inclusief een camera op een grote kraan en een draadloze steadicam).

Gebruik je talenten, 

ga voor je droom. 

Als je je er hard genoeg voor inzet, 

kunnen er wonderen gebeuren.

Deze vorm van respect krijgt ook een sociaal relevante dimensie. De boodschap bij de nieuwe talentshows is "Gebruik je talenten, ga voor je droom. Als je je er hard genoeg voor inzet, kunnen er wonderen gebeuren." Is dit niet de beste promotie voor ondernemerschap?

Ik wens je nog een goeiendag.

Media: Verkiezingen, drukke dag

Op zondag 25 mei 2014 vond de moeder der verkiezingen plaats in België. Op die dag gingen we met z'n allen nieuwe vertegenwoordigers kiezen voor onze parlementen op Vlaams niveau, op Belgische niveau en op Europees niveau. Voor journalisten en media een zeer drukke dag, maar wel een dag om duimen en vingers af te likken.

In Vlaanderen zetten de twee grootste televisiezenders elk hun topankers in voor verkiezingsmarathonprogramma's. De openbare omroep VRT startte om 12 uur op Eén met Martine Tanghe. De commerciële omroep Medialaan zond al een eerste keer uit om 9 uur met in de pilootstoel Stef Wauters.

VRT Nieuws verhuisde met een horde redacteuren naar het Vlaams Parlement. Van daaruit maakte een team van 100 à 200 mannen en vrouwen een uitzending. Hierbij werd de VRT-regiewagen HD01 ingezet. Deze wagen is een wagen die bij Videohouse wordt geleased. Bijgevolg was er ook heel wat volk van Videohouse van de partij.

Om de verkiezingsresultaten te visualiseren, huurde VRT Eurogrip. Eurogrip wordt regelmatig ingehuurd bij de Vlaamse en buitenlands media voor hun kranen. Sinds kort biedt Eurogrip de nodige hardware om augmented reality aan beelden toe te voegen.  Zo ook voor VRT in het Vlaams Parlement.

Concreet houdt dat in dat met het materiaal van Eurogrip balkjes met verkiezingsresultaten konden gevisualiseerd worden die echt leken voor de presentator te staan. Augmented reality wil eigenlijk zeggen: we verrijken het oorspronkelijk beeld met Ivan De Vadder door er grafiek aan toe te voegen. Wat is er zo speciaal aan? Bestond dit vroeger al niet?

Vroeger kon je ook al grafiek aan beeld toevoegen. Maar wel met één heel groot verschil: de camera mocht niet bewegen, nu wel. Eurogrip verhuurt de hardware om te meten in welke positie een camera zich bevindt. Die positie wordt samen met de gegevens over lens (zoom en scherptestelling) doorgestuurd naar een computer. Die computer kan dan de grafiek genereren gezien vanuit het juiste perspectief en met de juiste scherptestelling. Vermits de verkiezingsresultaten in 3d-grafiek werden gegooid, zagen die resultaten er ook uit als echte 3d-balkjes. Die 3d-illusie werd versterkt door de camera (op een kraan) zachtjes te bewegen.

Een bewegende camera laat dus niet alleen toe om letterlijk op bepaalde resultaten in te zoomen, een zachte beweging maakt voor je ogen ook beter duidelijk wat vooraan en achteraan ligt.

Ook VTM was in het Parlement. Dany Verstraeten was er de lokale anker. Videohouse heeft hier haar nieuwste regiewagen voor het eerst ingezet. VTM kreeg dus de primeur.

Bij VTM was de pièce-de-résistance een grote gebogen HD-videowall, gehuurd bij DB Video. Die stond opgesteld in de redactie. met de rug ongeveer naar de rug van het nieuwsdecor.

Wat was hier de innovatie? Precies het inzetten van de led-technologie. Tot voor kort waren leds veel te groot. Led-walls zien er wel goed uit als je ze van ver bekijkt, maar bij het inzoomen zie al snel de beperking van de beeldscherpte. Hier waren de leds amper 3 mm groot. Hierdoor kon een camera ook inzoomen op deelresultaten.

Ook de interactieve grafiek op die led-wall getoond werd, was van topniveau.

In het Vlaams Parlement was er nog ander volk. RTL had DB Video ingehuurd. Zij hadden een regie in flightcases geïnstalleerd.

De West-Vlaamse omroepen Focus-WTV waren er met twee journalistenteams. Het productiebedrijf rond Focus-WTV, Picstory gaf dan ook de nodige ondersteuning.

De grote drukte rond het Vlaams Parlement stond in schril contrast met de stilte rond het federaal parlement. Het ligt wel vlakbij het Vlaams parlement, maar daar was geen kat te bespeuren.

Aan het hoofdkwartier van de Parti Socialiste, stond er ook weer een kolonne zendwagens voor VTM (Space Lynx), RTL (Headline News) en RTBF. Wat later kwamen er ook nog twee motoren met rugzakjournalisten. VTM en RTL hadden zo nog een extra camera die via gsm-technologie een rechtreekse verbinding konden maken wanneer Elio Di Rupo er zijn intrede deed.  Die rugzaktechnologie werd geleverd door Anyvision Media Services.

Die rugzaktechnologie liet toe toe om politici live te volgen terwijl ze met de auto reden.

Behalve VTM en RTL, huurden ook TV Oost (Sint-Niklaas) en TV Limburg BE zo'n mobiele zendpakketten bij Anyvision Media Services.

Aan het Europees Parlement was er ook bedrijvigheid. DB Video was al maanden bezig met producties rond de verkiezingen voor het Parlement. Op de dag van de verkiezingen stond het zwaarste geschut van DB dan ook daar opgesteld.

Voor de Vlaamse media was het een bijzonder drukke dag met veel rechtstreekse interventies vanuit tientallen locaties. Een hele organisatie.

Als leverancier van broadcasttechnologie was het voor ons echter een rustige dag. Ons werk (het leveren van technologie) was al maanden voordien gebeurd. Het was mooi weer, dus een uitgelezen kans om een motortochtje te maken langsheen alle grote mediabedrijvigheid. Voor een fotoverslagje: klik hier.

Hiep! Hiep! Hoera voor VTM!

25 jaar VTM! Hiep! Hiep! Hoerààà!!! Kaarsjes, taart, feest... Lang zullen ze leven!

Ik heb altijd de media gevolgd, maar pas sinds 2012 werk ik ook echt in de broadcast sector. Voor een mediafanaat als ik, voelt het dan ook aan als een privilege om nieuwe contacten te kunnen leggen met alle spelers in de Vlaamse televisiewereld.

VTM heeft VRT wakkergeschud. Hierdoor hebben wij een sterke openbare omroep. En diezelfde VRT houdt dan ook weer Medialaan alert (vanaf 3 februari 2014 de nieuwe naam van Vlaamse Televisiemaatschappij - VMMa, het moederbedrijf van VTM, 2BE, Vitaya enz). Buitenlandse delegaties die Medialaan bezoeken zijn ook danig onder de indruk als ze het televisiestation bezoeken in het kleine Vlaanderen.

Onderhoud robotstatief in Studio 1 (VTM Nieuws, Het Weer, Telefacts, Stadion en Kanaal Z Nieuws)

Afgelopen jaar heb ik de kans gekregen om Medialaangebouw verschillende keren te kunnen bezoeken. Het valt mij nog telkens op hoe groot het is. Het is veel groter dan ik vermoedde. Ook al heb ik vroeger wel eens langs de Medialaan in Vilvoorde gereden, en ook al was ik wel eens in de ruime receptiehal voor een televisieopname.

Er zijn enkele zeer ruime studio's voor televisie. De radiozenders van Q-Music en JOE FM liggen broederlijk naast elkaar, zodat alle radiomedewerkers dan ook nauw samen kunnen werken.

Technisch zet Medialaan ook de standaard. De studio's en technische ruimtes zijn een feest voor een technisch oog. Goede degelijke apparatuur netjes en ordelijke geïnstalleerd. Zeer professioneel.

De kantoorruimtes zijn ook een plezier om te zien. Niet overdadig luxueus, maar wel heel mooi en weldoordacht ingericht. Beslist zeer inspirerend om er te werken.

De mensen van Medialaan zijn vakmensen. Technisch zijn die programma's altijd af. De openingsshow 25 jaar geleden was technisch helemaal top. Al leek die show aanvankelijk niet goed te starten...

Vijfentwintig jaar geleden was ik student aan de KU Leuven, en volgde ik de start met enkele mensen in de Audiovisuele Dienst. Het eerste beeld dat wij zagen, was een testbeeld. In een testbeeld zitten er kleuren en lijnen die dienen om je tv of monitor af te stellen. Dat is een beeld dat elektronisch of digitaal wordt gegenereerd, immers het geel, het groen, het rood enz. zijn heel specifiek. Dat kun je onmogelijk van een pancarte filmen. 

Ik herinner mij dat Walter Verdin, videoast, videokunstenaar en zanger/oprichter van Eurovisie-inzending Pas de Deux ook bij was. Met sceptische blik wachtte hij even voor zeven uur de start af van VTM. Commerciële televisie, wat zou dat worden? Is Vlaanderen niet veel te klein om leefbaar te zijn? Bij het verschijnen van het testbeeld begon hij te lachen. Zelf trok ik ook ongelovig mijn ogen open. Het openingstestbeeld leek niet helemaal OK. De kleuren waren niet perfect afgeregeld. "Amai, dat begint al goed," klonk het. 

Start Openingsgala VTM op 1 februari 1989 om 19.00 uur.

Maar VTM had ons beet. Klokslag 19 uur verscheen er voor dat testbeeld een mannetje. We zagen een reuzentestbeeld dat afgedrukt was op een doek, en dat erna opgehesen werd in het Casinokursaal in Oostende. Heel wat ervaren ogen hadden dus eigenlijk niet door dat het testbeeld gefilmd werd door een camera. 

Vijfentwintig jaar later, zie ik bij Medialaan heel veel gepassioneerde fiere vakmensen. Ik ben niet alleen onder de indruk van het gebouw, maar ook van het team dat die programma's mee helpt maken. Dat team is ook veel groter dan ik inschatte en het technisch niveau is ook veel hoger.

Het valt mij vooral op dat er zoveel mensen zich zo hard inzetten om de kijker een zo goed mogelijk product voor te schotelen. Dit terwijl die kijker helemaal niet hun klant is. De echte klant van Medialaan is de adverteerder. Het zijn de reclameboodschappen die de inkomsten genereren bij dit privébedrijf.

Daarom proost voor alle medewerkers van Medialaan!
Een goede gezondheid en nog 25 jaren met heel veel creativiteit.

Media - Een sterke en atypische naamsverandering: Medialaan

De groep rond VTM verandert van naam: Vlaamse Mediamaatschappij (VMMa) wordt in 2014 Medialaan.

Logo Medialaan - (c) Medialaan/VMMa

Oef! Daar zijn wij vanaf. Vé-èm-èm-aa, probeer dat maar eens tien keer na elkaar uit te spreken.

Een naamsverandering doe je niet zomaar. Dat kost immers centen. Enerzijds zijn er de kosten voor nieuw briefpapier, de aanpassing van de logo's in en op gebouwen, nieuwe opdrukken op auto's, de wachtmuziek op de telefooncentrale, enz. Dat loopt al gauw heel snel op.

Bovendien is er een bijkomende kost. Graag wil je dat de nieuwe naam heel gauw een bekende naam wordt. Je wil immers geen klanten verliezen omdat ze je niet meer herkennen in de rekken. Er zijn dus kosten voor communicatie. En in sommige gevallen derf je inkomsten omdat sommige klanten je helaas niet meer herkennen.

Bij Medialaan is het echter anders. De naamsbekendheid van VMMa was niet erg hoog. Echter met de nieuwe naam weet iedereen onmiddellijk waarover het gaat. Dat maakt deze naamsverandering net zo atypisch.

Het logo maakt ook duidelijk dat het een merk is met een verscheidenheid door de verschillende kleuren. Het ziet er prettig, vrolijk en creatief uit.

Het nieuwe merk kan hierdoor ook gebruikt worden bij de bestaande merken die in de groep zitten (VTM, 2BE, Jim, Vitaya, VTMKZoom...). Medialaan kan als co-brand gebruikt worden, als kwaliteitslabel.

"Medialaan" is ook niet zo institutioneel als "VMMa". Het is menselijker, het is iets waarmee je je ook emotioneel makkelijker kunt binden. Dat is een eigenschap van sterke merken. De sterkste merken noemt men niet voor niets lovebrands.

"Medialaan" is geschikter als merk in de consumentenmarkt. Echter voor de klanten van deze mediagroep is ze ook beter. Met klanten bedoel ik niet de kijker, maar wel de adverteerder. Medialaan moet elke dag bedrijven overtuigen om veel geld uit te geven om reclame uit te zenden op één of (liefst) meer zenders.

Ook voor de adverteerder is onmiddellijk duidelijk wie bedoeld wordt met Medialaan. De lancering van deze nieuwe naam lijkt een uiting van een nieuw elan. En ook voor de mens àchter de adverteerder is het makkelijker om een emotionele link te leggen.

Medialaan is helder en duidelijk. Het nieuwe logo ondersteunt duidelijk de waarden en de identiteit van de groep. Het is een sterke rebranding naar de Belgische advertentiemarkt en naar de Vlaamse huiskamer.

Media - Belgen scoren in Frankrijk

Vorige maandag 29 september 2013 zond de nationale Franse zender M6 van 20.50 tot 22.50 uur Retour au pensionat à la campagne uit. Een reality show waarbij 24 jongeren terugkeren naar een internaat uit de jaren 50. Een format dat eerder ook al door VT4 werd uitgezonden.



De productie was in handen van het Belgische productiebedrijf Everlasting Prod. Studiotech heeft mee zijn schouders gezet om ervoor te zorgen dat de productie alle nodige bijkomende technische ondersteuning kreeg die nodig was.



De opnames vonden plaats in een echt internaat. De opnames moesten uiteraard in de grote vakantie plaatsvinden en de installatie van alle nodige infrastructuur kon uiteraard pas beginnen als het schooljaar afgelopen was. De voorbereidingstijd vooraf was heel kort, slechts een zestal weken. De installatietijd was nog korter: amper een tiental dagen.

De technische installatie was indrukwekkend. Studiotech heeft 16 afstandsbediende camera's geïnstalleerd. Verder monteerde Studiotech vier vaste camera's. Er werd ook een heuse regiekamer ingericht. Om beeld en geluid tot in die regiekamer te brengen, zijn er enkele kilometers aan kabels getrokken. Daarnaast gebruikte de productieploeg ook nog vier mobiele reportagecamera's. Die stockeerden hun beelden op geheugenkaarten.

Sony BRC-H900 afstandsbediende camera

In de regiekamer werden er continu 8 beeldstromen opgenomen op een groot diskarchief. Later werden de beelden op de geheugenkaarten die van het diskarchief samen tot episodes gemonteerd.

Het was een heel huzarenstuk. Grote datastromen moesten absoluut feilloos geregistreerd en bewaard worden. Zonder falen. Op vier montagestations kon de klok rond gemonteerd worden.

Voor de technische ploeg was het keihard werken. Maar het resultaat mag er zijn. Het is een programma geworden met een goed ritme en met een hele mooie look. Dus ook een dikke pluim aan de DoP!

Alle medewerkers keken uiteraard uit naar maandag 29 september 2013 20.50 uur. Het moment dat het programma op antenne ging. Het was spannend. Maar het harde werk werd beloond. Ruim drie miljoen kijkers! Enkel de premiumzenders TF1 en France 2 hadden meer kijkers. TF1 had dan ook één van zijn grote kanon ingezet en France 2 toonde een blockbuster. Voor een kleinere nationale zender als M6, was dit een opmerkelijk resultaat.

Straffer nog! Op Twitter werd er lustig op los getweet. Le pensionat was het 16de meest besproken onderwerp op Twitter! W-e-r-e-l-d-w-i-j-d!



Belgen en content-creatie, een sterke combinatie. Everlasting is niet aan zijn proefstuk toe. Zij maken onder andere al enkele jaren Un dîner presque parfait voor M6 en RTL-TVI. Dat is de Franse versie van Komen eten. On-line kan je werk ook van Everlasting ontdekken op de receptenpagina's van de website van Delhaize of via het YouTube-kanaal van deze distributeur.

Zie ook:
M6 -  Retour au pensionat à la campagne
Everlasting Prod
Studiotech

Media - Trends in mediatechnologie - trends op IBC

Van vrijdag 13 tot en met dinsdag 17 september 2013 was het weer zover. In de tentoonstellingshallen RAI in Amsterdam ging naar jaarlijkse gewoonte een van de twee belangrijkste hoogmissen in de wereld van de omroeptechneuten door. Meer dan duizend standhouders dongen naar de aandacht van de meer dan 50.000 professionele bezoekers .

Zoals elke beurs is het een moment ideaal om nieuwe klanten of leveranciers te vinden. Het is ook een gelegenheid om mensen te ontmoeten die je al een tijdje belt en mailt. Op de standen kun je ook de nieuwste technologieën aan het werk zien. Je kan er dan ook de nieuwste trends opsnorren. Tien jaar geleden kon je de high definition ontdekken. Wat later zag je ook de opkomst van 3D. Wat waren de trends nu?

Van SD naar HD

Eerst en vooral niet vergeten dat heel wat omroepen nog volop bezig zijn met het upgraden van SD naar HD. Zelfs de BBC en de grote Amerikaanse omroepen zenden in hun journaals reportages uit die nog in SD. Je vindt er dus nog heel wat hard- en software die omroepen helpen om van SD naar HD over te stappen.

Archivering

Ook wordt overal de videocassette uitgewuifd. Dit betekent ook dat grote archieven gedigitaliseerd worden. De nieuwste archieven vind je nu in datacenters. Hierbij is het datacassetteformaat LTO (Linear Tape-Open) populair. Eén zo'n cassette kan vandaag 2,5 TB bevatten. Sony heeft nu ook een archiefoplossing op basis van cartridges die blu-raydisks bevatten, de Optical Disc Archive. Met een robotsysteem kan je een gigantisch archief aanleggen. De LTO tapes zouden het tientallen jaren moeten uithouden, de optische schijven van Sony zelfs meer dan 50 jaar.

3D?

3D was dit jaar nagenoeg helemaal afwezig. Dit is een trend die afgedaan heeft. Het gedoe met brilletjes zit er wellicht voor iets tussen. Zelf merk ik ook dat ik af en toe graag een film in 3D zie, maar dat het niet altijd hoeft. Persoonlijk hoop ik dat 3D niet helemaal verdwijnt, maar wel zijn juiste positionering vindt.

Eéns om de 25 jaar zie je een opstoot van 3D-film. Misschien is de definitieve doorbraak voor over 25 jaar.

4K (Ultra HD)

De 3D hype is nu vervangen door de 4K-trend! 4K is de opvolger van full HD. 4K slaat op het aantal puntjes op een horizontale in een lijn beeld: 4K ofwel (ongeveer) 4.000. Een gewoon HD-beeld heeft er ongeveer 2.000, 4K dus twee keer zoveel puntjes per horizontale lijn en ook twee keer zoveel horizontale lijnen. Een 4K-beeld is dus 4 keer zo scherp als een full HD-beeld.

Eigenlijk ga ik een beetje slordig om met terminologie. Een full HD is een televisiebeeld. Vier keer full HD levert het televisieformaat Ultra HD. 4K is eigenlijk een cinemaformaat. Het verschil in Ultra HD en 4K is wel marginaal. Zo heeft HD ook een cinemategenhanger: 2K. Een 4K beeld is dus vier keer groter (2 x breder en 2 x hoger) dan een 2K beeld.

Niet alleen ik ga slordig om met deze terminologie. Ik heb de indruk dat 4K ook de meer en meer wordt gebruikt voor Ultra HD.

De demonstraties zijn alvast veelbelovend. De enkele 4K schermen die getoond werden, zijn indrukwekkend. De beelden zijn nog scherper en nog groter zijn dan full HD.

Is 4K ook een tijdelijk fenomeen als 3D? Ik denk het niet. Schermen worden altijd groter. Bij grotere schermen past ook een grotere resolutie. Het is een natuurlijke evolutie van technologie. Je ziet gelijkaardige trends bij digitale fototoestellen.

8K

Op de Future Zone op IBC kon je trouwens ook de opvolger van 4K zien: 8K. De Japanse openbare omroep is al jaren bezig met dit gigantische formaat. Over drie jaar starten ze zelfs met regulier uitzendingen.

3G

De afgelopen jaren was "3G" de trend. Hiermee verwijs ik niet naar een gsm-standaard, maar wel naar het formaat van digitale televisie. Thuis gebruiken wij hdmi-kabels om tv, blu-raydisk, decoders en spelconsoles met elkaar te verbinden. In een studio of op een omroep gebruiken wij niet de hdmi-standaard, maar een professionele tegenhanger: SDI.

Consumertoestellen sturen via een hdmi-kabel naast beeld en geluid ook informatie door van een afstandsbediening. Zo kan het zijn dat je dvd-speler automatisch uitgeschakeld wordt wanneer je je tv-toestel uitschakelt.

Een SDI-signaal die uit een camera komt, moet dan aan de noden van televisiemakers voldoen. Een SDI signaal heeft veel meer geluidssporen. Ook krijgt elk beeld een nummer, of beter: een tijdscode. Deze tijdscodes worden later gebruikt om aan te geven welke stukken er moeten gebruikt worden bij montages.

Een SDI-signaal is digitaal. Het is dus een stroom van eentjes en nulletjes. Het is zelfs een hele grote stroom van eentjes en nulletjes. Voor televisie in SD bedraagt ongeveer 300 Mbit/s: 300.000.000 (driehonderd miljoen) eentjes of nulletjes per seconde. HD-SDI is nog indrukwekkender. 720p en 1080i (de uitzendnormen die nagenoeg alle zenders vandaag in HD hanteren): 1,5 Gbit/s. Anderhalf miljard eentjes en nulletjes per seconde! De capaciteit van een dvd is ongeveer 5 GByte (= 5x8 Gbit = 40 Gbit). Dat is dus goed voor 40/1.5 seconden = 26,67 seconden.

Een Serial Digital Interface (SDI): kabel en (BNC) connector

De opvolger van 720p en 1080i is 1080p, en hiervoor heb je 3 Gbit/s nodig. Om zo'n gigantisch dense stroom van data te kunnen verwerken moet alle apparatuur en hardware aangpast zijn. Niet alleen moet de elektronica voldoende snel werken, ook moeten de kabels en connectoren aan strenge technische normen voldoen, zodat de eentje en nullen aan de andere kant van de kabel nog herkenbaar zijn.

Om aan te duiden dat kabels en andere hardware en software geschikt zijn voor de SDI aan 3Gbit/s, duiden wij dat kort aan als 3G-SDI. 3G was dan ook de trend van de laatste jaren.

6G? 12G?!

Hoe gaan wij 4K beelden over een kabel sturen? Vermits een 4K beeld 4 keer zo groot is als een HD-beeld, kunnen wij het in vier stukken snijden en over vier kabels sturen. Zo gebeurt het ook in een aantal gevallen.

Ondertussen evolueert technologie, en zag je op IBC de opvolger van de 3G verschijnen: 6G. Ik vermoed dat dit een tussenformaat wordt. In de technische literatuur zie je ook al 12G opduiken. Dat lijkt mij het waardige formaat voor 4K. Even verduidelijken. Met 1.5G transporteer je 1080i: (een klein beetje kort door de bocht) 25 full HD-beelden per seconde. Met 3G kan je 50 full HD-beelden doorsturen. 6G is geschikt voor 4K aan 25 beelden per seconde. We zetten dus een stap terug in het aantal beelden per seconde. Daarom denk ik dat we eerder naar 12G evolueren: 50 4K-beelden per seconde.

Even terzijde. Als het aantal puntjes toeneemt op een scherm, krijgen wij een scherper beeld. Maar wat is het belang van het aantal beelden per seconde? Hoe meer beelden er per seconde getoond worden, hoe duidelijker en vloeiender bewegingen in beelden zijn. Kijk maar eens naar draaiende wielen. De spaken worden heel snel onduidelijk.

De trend naar een groter aantal beelden per seconde is in de cinema ook ingezet. The Hobbit werd in high frame rate (HFR) gedraaid: 48 beeldjes per seconde, bij gewone cinema bedraagt dit 24 beeldjes per seconde.

MiniStudio - The Mobile Studio

Studiotech stond dit jaar ook weer met een stand op IBC. Eén van de aandachtstrekkers was de MiniStudio:

• één flightcase ("de regie") met video- & audiomixer, een kleine recorder (bijvoorbeeld op SxS-geheugenkaartjes)
• 4 rollen met 100 m kabel die verbonden zijn met de flightcase
• 4 convertoren, die elk met een van die kabels verbonden zijn
• 4 camera's
• 4 monitoren 

Wat is er dan zo interessant aan deze combinatie?

• Elke camera is slechts met één kabel verbonden. Bovendien is het een lange kabel: 100 meter. Wat loopt er precies door deze kabel?
• Het HD-SDI-beeld van de camera naar de regie
• Het beeld dat van de regie op antenne gaat, loopt ook naar de camera, nuttig voor de cameraman, de realisator en/of de presentator
• De tally (het rode lampje dat aanduid dat het beeld op antenne is). Ook heel belangrijk voor de presentator (hij weet dan dat hij naar de juiste camera kijkt) maar ook voor de cameraman (hij weet dan dat hij zijn cadrage niet bruusk mag veranderen of aanpassen).
• Intercom: de koptelefoon voor de cameraman (de communicatie tussen regie en camera)
• Voeding: dit lijkt vanzelfsprekend, maar dat is het niet. Het voltage moet om veiligheidsreden beperkt blijven, maar anderzijds moet er wel voldoen vermogen doorgestuurd worden

• De converter gaat de signalen in de kabel weer opsplitsen. 
• Het is een convertor die aan professionele eisen voldoet: alle aansluitpunten zijn stevig en degelijk. 
• De convertor komt in twee versies:
• ofwel maak je hem vast aan de benen van het statief -- dit is van toepassing voor kleine camera's
• ofwel maak je hem vast aan de achterkant van de camera (de camera moet dan wel een v-mount hebben) -- dit is van toepassing voor reportagecamera's. De convertor komt dan op de plaats van de batterij.

• Deze set is vooral interessant:
• omdat de kabel zo lang mag zijn (door gebruik van een koppelstuk kan je zelfs een kabel van 100 m nogmaals verlengen met 100 m) 
• Er is slechts één kabel
• Er is ook voeding voor camera en monitor (dus geen gezeul met batterijen)
• Het is geschikt voor HD (interessant voor omroepen die upgraden van SD)
• Je kan ook niet-studiocamera's gebruiken (bijvoorbeeld kleinere camera's die ook ingezet worden voor reportages)

Vlaanderen sterk in creatieve content creatie

De laatste twintig jaar is er wat veranderd in Vlaanderen. We waren al goed in friet, chocolade en bier. Nu is daar ook content creatie bijgekomen.

• Vlaming Peter Vandermeersch staat aan het hoofd van NRC Handelsblad, een van de meest invloedrijke kwaliteitskranten in Nederland. (Omgekeerd, vinden wij geen Nederlander aan het roer van een krant)
• Christian Van Thilo neemt met zijn De Persgroep PCM Uitgever over, waardoor o.a. Het Parool, De Volkskrant in Vlaamse handen komen. In deze groep, die ondertussen De Persgroep Nederland heet, is het gelijknamige Nederlandse zusje van Q Music ondergebracht.
• Onlangs won Wat als? de Gouden Roos in de categorie Comedy. Deze Vlaams reeks heeft het gehaald voor twee Britse series. Geen toevalstreffer, dezelfde makers hadden nog een Gouden Roos op de schouw staan voor Benidorm Bastards, in 2010. Twee keer een Gouden Roos winnen, is bijzonder uitzonderlijk.
• Misschien minder in de kijker, maar Sultan Sushi, het bedrijf van Johan Tuyaerts, dat groot geworden is met Fata Morgana, en dat op alle publieke en commerciële zenders hoge ogen gooit (o.a. met kijkcijferhit Danni Lowinski op VTM) heeft ook een vestiging in Amsterdam
• Onze reclamesector scoort ook bijzonder goed. In de jaren '90 sprongen wij een gat in de lucht als we al eens één nominatie voor een of andere categorie behaalden. Ondertussen komen onze landgenoten elk jaar met verschillende gouden beeldjes thuis uit Cannes.

Commerciële televisie en televisiereclame hebben pas hun intrede gedaan in 1989. Ik denk dat dat een van de redenen is. In 1989 keken Vlamingen massaal naar de Nederlandse televisie. Het omroepenbestel was er meer kijkersgericht (want uitzendtijd en dotatie stonden in verhouding tot het aantal betalende leden dat ze wisten te werven). In 1989 was Vlaamse televisiereclame bijzonder klungelig, terwijl de Nederlanders via de STER al langer een traditie hadden. 

In 1989 zijn wij in Vlaanderen eigenlijk met een quasi propere lei gestart. Sindsdien hebben jonge creatieve mensen de sectoren televisie en reclame een enorme boost gegeven. Als we vandaag goed scoren, is dat volgens mij ten dele omdat we precies van nul hebben kunnen starten. In andere landen is er al veel langer een traditie. Maar door die tradities ontlopen bedrijven soms bijna ongemerkt nieuwe trends en vernieuwingen.

Als we goed scoren, is het ongetwijfeld ook aan creatief talent te wijten. Niet alleen de creatievelingen, maar ook de mensen die het talent weten op te pikken en het een platform geven, zodat het talent kan groeien.

Guillaume Van der Stighelen is een van die mensen. Hij is ooit begonnen als copywriter bij een reclamebureau. Samen met André Duval heeft hij het reclamebureau Duval Guillaume opgericht. "Léééoooo", of "Stop de tijd, pak 'n Stella", zijn ideeën die van hemzelf komen. Maar Duval Guillaume puilt uit van gouden trofeeën. Hij was niet alleen zelf creatief, hij wist ook als geen ander hoe hij andere creatieve talenten moest aantrekken en laten bloeien.

Van der Stighelen haalde deze opmerkelijke resultaten omdat hij de lat hoger heeft gelegd. Hij wilde een stap verder gaan. Zijn reclame moest goed zijn, niet een beetje goed. Hij ambieerde dan ook niet alleen een nominatie in Cannes, maar goud . Hij slaagde hierin met glans. Hierdoor legde hij de standaard ook een stuk hoger voor andere reclamebureaus. Conscience leerde zijn volk lezen, Van de Stighelen leerde zijn volk reclame maken.

Op televisiegebied is Wouter Vandenhaute ook zo'n fenomeen. Hij wist met Woestijnvis een team van sterke creatieve televisiemakers bijeen te brengen. Op de openbare omroep wist hij met een hele rist programma's serieus te scoren. Hierdoor heeft hij de lat ook hoger gelegd voor de hele televisiesector.

Succes wijten aan enkelingen is natuurlijk altijd wat kort door de bocht. Immers er zijn nog zoveel anderen die bijgedragen hebben. Vergeten wij niet Eric Van Rompuy die de politieke moed had (bestaat dat vandaag nog?) om de BRTN te depolitiseren. Hij zette Bert De Graeve aan het hoofd van dit instituut, die zijn medewerkers naar de afgrond dreef. Maar ze vielen niet, ze ontdekten dat ze konden vliegen! 

20 jaar na de komst van VTM, moeten uitkijken dat wij niet op onze lauweren gaan rusten. Innovatief blijven, dat lijkt mij vandaag de uitdaging. Dat is de enige mogelijkheid om over 20 jaar ook nog steeds op het voorplan te staan.

Media - De golf van nieuwe decors bij nieuwsuitzendingen

Het lijkt wel een nieuwe rage bij nieuwsprogramma's op verschillende zenders: verander eens van decor. In februari 2013 wisselde VTM haar nieuwsset, op maandag 18 maart deed BBC One dat en op maandag 25 maart is Eén (VRT) aan de beurt. Toeval? Great minds think alike?

Wat ze allemaal gemeen hebben, is de drang naar zoveel mogelijk kijkers. Maar de redenen van deze drie omroepen zijn wel verschillend.

Hieronder links naar 3 blogs:

BBC One: Verhuist omdat alle nieuwsredacties ondergebracht worden in één gebouw en omdat het oorspronkelijke gebouw ondertussen verkocht is.

VTM: Wil zijn kijkcijfers opkrikken.

VRT: vervangt de verouderde technologie en schakelt over naar HD.

Wat hebben de restylingen nog zoal gemeen?

• Voor BBC en VRT is het een stap in de overgang naar HD.
• BBC en VTM hebben een decor dat van de hand is van dezelfde ontwerper.
• Wat ze allemaal gemeenschappelijk hebben, zijn de camerarobots. Die zijn voornamelijk geassembleerd in een Brussels/Vlaams hoogtechnologisch atelier in Anderlecht.

Media - Nieuwe nieuwsdecors: VRT

Na VTM en BBC, verandert ook VRT het decor van de nieuwsuitzendingen. De grootste wijziging vindt plaats achter de schermen. Er is een complete nieuwe regie ontworpen. Vanaf nu zijn de beelden vanuit de studio in HD. Over een jaar zullen de reportages ook in HD gemaakt worden. Dat is dezelfde timing als bij BBC.

Bij VRT is het decor hedendaags, stijlvol en functioneel. Maar wat het meest in het oog springt, is de grootte van de set. Zo'n 20 bij 20 meter. Het is een stuk groter dan dat van BBC en VTM.

In het decor rijden 4 camerarobotten. Dezelfde als bij BBC en VTM. Allemaal geassembleerd bij een Brussels/Vlaams atelier in Anderlecht. Niet aleen is het aantal robotcamera's hier groot. De rails lopen allemaal in cirkels, en die zijn ook vrij lang. Wellicht de langste rails die deze Brussels/Vlaamse hightech ambachtslui al gemaakt hebben.

Er is ook nog een vijfde camera. Die is gemonteerd op een kraan. Alle vijf camera's zijn computergestuurd. Deze camera's kunnen allemaal op antenne terwijl ze een beweging maken. Dat lijkt logisch, maar dat is het helemaal niet. Een mooie elegante camerabeweging moet vloeiend verlopen. Ze moet zachtjes starten en ook keurig afremmen. Dat vergt technologisch precisiewerk, bij de minste imperfectie of bij het minste bultje, krijg je schokkerige beelden, wat erg irriteert.

Nog een blikvanger is de augmented reality. Meettoestelletjes bepalen de exacte positie en oriëntatie van de camera's. Een videoprocessor verwerkt deze gegevens, en voegt panelen met tekst of video toe op het beeld alsof het echt in het decor hangt.

In de studio is er zelfs een hoek voorzien in groen. Via greenkey en met die videoprocessor kan men desgewenst een presentator ten voeten uit in een virtueel 3D decor plaatsen.

Waar je ook niet naast kan kijken, zijn de twee lange videobanden. Die worden gevormd door twee reeksen lcd-schermen die vertikaal tegen elkaar geplaatst zijn. Aan de rechterband zijn die ingewerkt in een wand die door video-rgb-ledjes alle mogelijke kleuren kan aannemen. Die schermen kunnen gebruikt worden om behandelde onderwerpen te illustreren. Maar samen met die led-lampjes, zetten ze ook een bepaalde toon en sfeer in het decor.

Er zijn nog andere vernieuwingen, onder andere de belichting. Hier wordt nu ook gebruikgemaakt van spots met led-licht. Dit wordt gecombineerd met een broadcastversie van TL-licht om het harde spotlicht (licht met een harde schaduw) te combineren met difuus invullicht (om de schaduwen te verzachten). Dit lijkt ook weer allemaal evident, maar dit is het niet. Vooral de combinatie led- en TL-licht. Met het blote oog is het misschien wel mooi, maar als je geen professionele leds gebruikt, kun je op tv-camera's opeens vieze kleuren krijgen. Vooral in de gezichten.

Om er zeker van te zijn dat elke uitzending van elk programma (ook Koppen, Koppen XL en De vrije markt) de juiste sfeer krijgt, heeft VRT dan ook een topspecialist voor de belichting ingehuurd.

De voorproefjes deden het al vermoeden. Met die nieuwe stijl lijkt het nieuws nog toegankelijker.


Een kleine rondleiding in de regie in in Studio 1: klik hier

Ook BBC en VTM restylen. Voor meer, klik hier.

Media - Nieuwe nieuwsdecors: BBC One

Bij BBC is er een heel grote reorganisatie aan de gang. Enkele jaren geleden kwam beleidsmakers tot de conclusie dat BBC teveel gericht was op Londen. Televisie en radio door Londeners voor Londeners, vonden ze. Het doelpubliek is iedereen van het Verenigd Koninkrijk, want de Britse openbare omroep wordt gefinancierd met kijk- en luistergeld dat geïnd wordt bij alle bewoners van het Verenigd Koninkrijk. 

Het gigantische TV Centre (6 ha) op 6 km van het centrum van Londen is verkocht, en een groot deel is verhuisd naar het gloednieuwe New Broadcasting House in Manchester. Niet helemaal naar de zin van de medewerkers, die het hippe Londen moeten inruilen voor het provinciale Manchester. 

Uitzondering op de regel, zijn o.a. de nieuwsprogramma's. Die werden allemaal samengebracht in één gebouw. Radio-, televisie- en onlineredacties werden bijeen gebracht. Het is een project geworden van superlatieven: 6000 mensen runnen er 3 24/24u-televisienieuwszenders, 9 radiostations, voor een doelpubliek van 240 miljoen mensen in 27 talen. Kostprijs: 1 miljard euro.

Het oude decor van het journaal op BBC One was opgesteld in het oude omroepcomplex. Vanuit die studio werd ook nog niet in HD uitgezonden. De verbouwingswerken, boden dan ook de kans om met een nieuwe lei te starten.

In onderstaand beeldfragment zie je de eerste nieuwsuitzending op BBC One. In de uitzending zit er ook een reportage over de het nieuwe decor. (Vanaf 05:35)

Meer over de BBC News studios, zie ook Belgian tech in BBC News studios

Meer over de restyling van  VRT, VTM en BBC, klik hier.

Video - Voor het eerst met een steadicam...

Eigenlijk had de titel moeten zijn: Voor het eerst met een camerastabilisator op stap. Maar zoals we een balpen ook wel eens een bic durven noemen, is steadicam het gemeenzame begrip voor een camerastabilisator. In dit geval ging het om een steadicam van Eemov.

Voor het eerst met een camerastabilisator

Wat is een steadicam? Het is een systeem dat je rond je lijf vastmaakt, waaraan stangen zitten waarop je een camera kunt vastmaken. Op die manier kun je een camera dragen, maar het systeem is door een spel van veren, gewichten en evenwichten zo in elkaar gemonteerd, dat het schokken opvangt. Hierdoor krijg je veel mooiere vloeiende camerabewegingen.

De Steadicam van Terzake en Reyers Laat (Studio 5, VRT)

Het openingsbeeld bij Terzake (elke werkdag op Canvas van 20.00 tot 20.40 uur, VRT) wordt tegenwoordig met een Steadicam gemaakt. (Een steadicam van het merk Steadicam ;-) ) Ook de meeste andere camerabewegingen in Terzake zijn met die Steadicam gemaakt. Rond 21.00 uur wordt die camera in dezelfde studio gebruikt voor het programma Reyers Laat, dat dan ongeveer rond 22.30 uur wordt uitgezonden.

Alhoewel de beelden heel mooi kunnen zijn, ben ik soms wat teleurgesteld van de kwaliteit bij deze twee programma's. De bewegingen zijn niet altijd perfect afgewerkt. Soms heeft de camera de neiging om wat te kantelen.

Bij een videoregistratie met verschillende camera's, vind ik het bijzonder leuk om met een mobiele camera rond te lopen. Ik heb niet zo'n superconditie, het is een zware job, maar als ik een mobiele camera vast heb, vergeet ik het gewicht, en ga ik helemaal op in de job op jacht naar mooie beelden en camerabewegingen. Het is bijna een soort trance, zo geconcentreerd ga ik er in op.

Een vriend, Levi, die al vaker regie deed bij multicamregistraties, voorspelde mij dat steadicam echt iets voor mij is.

In actie met een mobiel camera

Vorige donderdagavond hebben wij dan eens een steadicam van Eemov geprobeerd. Levi, een andere vriend, Mark, en ik. Gelukkig wist Levi al hoe je een steadicam in elkaar zet. Ik had al gehoord dat  het soms veel tijd vergt voor een steadicam helemaal is afgesteld. Maar eigenlijk viel dat allemaal heel erg mee. Vrij snel had Levi rond hem, en liep hij ermee rond.

Eerst hebben wij er een spiegelreflexcamera op vastgemaakt. Een Canon 7D. Spielgelreflexcamera's worden ook vaak gebruikt om te filmen. Voor een redelijk goedkope prijs kan je verrassend mooie beelden maken van professionele kwaliteit.

Daarna hebben wij er de camera van Mark op vastgemaakt: een Sony PMW-EX1. Dat is een lichte professionele camera.

Daarna heb ik de steadicam ook geprobeerd. Buiten mijn verwachting om, was dat een bijzonder leuke en opwindende ervaring. Waarom buiten mijn verwachting? De beelden die je op tv ziet zijn soms bijzonder mooi. Maar ik had wel al gehoord en gelezen, dat het niet zo eenvoudig is om ze te maken.

Vooreerst herinner ik mij al van vroeger, dat er altijd werd gezegd dat het zo zwaar was. Een steadicamoperator werkt maximaal 20 minuten aan een stuk. Het is is bijzonder belastend voor de rug.

Ook had ik al vernomen dat het heel wat oefening vergt. Die camera beweegt niet altijd zoals je wil.

Ik had mij eigenlijk aan een avond met veel zoeken en klungelen verwacht. Maar dat was helemaal niet zo.

Eerst heb ik de vest stevig met de klittenbanden omgegord, en daarna het systeem met de armen en de stang vastgemaakt. Met Levi en Mark erbij, was het zo gebeurd.

Het gewicht viel alvast heel erg mee. Dat komt ook doordat de camera licht is (ca. 3,5 kg). Met een camera van 10 kg zal het wel een stuk zwaarder zijn. Vroeger was het nog veel zwaarder, toen konden camera en monitor 20 à 30 kg wegen. Gelukkig was dit nu niet het geval. Ik had zelfs het gevoel dat ik er een hele dag mee zou kunnen rondlopen.

Dat de camera een beetje z'n eigen gang wil gaan, voel je al heel snel aan. Het lukt niet om er plotse bewegingen mee te maken. Logisch ook, want het hele systeem dient om plotse bewegingen op te vangen. Je moet een beetje uitkijken hoe je beweegt, anders gaat de camera kantelen en roteren. Maar eenmaal je voeling hebt met de inertie en met de mobiliteit van de camera, kun je er heel toffe vloeiende bewegingen mee maken.

Met het systeem rond je lijf, kan je de camera ook goed stil houden. Je kan er ook mooie statische shot mee maken. Dat viel mij ook op. Het is nog niet zo vast als op een statief, maar het viel mij op dat het toch dicht in de buurt komt. Dat laat dan ook toe om een statisch shot te combineren met een camerabeweging, om dan weer te eindigen met een mooi statisch beeld.

Het was voor mij een bijzonder prettige verrassing om te zien hoe snel je heel mooie bewegende en ook stilstaande beelden kan maken. Misschien zullen alleen de cameramannen onder ons dit kunnen begrijpen, maar dit was eigenlijk zelfs echt kicken.

In het filmpje zie je mij stappen met de camera. Een filmpje met beelden van de camera op de Eemov vs beelden van de iPhone heb je van mij nog tegoed.