Facebook en social media cruciaal bij US presidentsverkiezingen

Op 16 juni 2015, kort na de aankondiging door Jeb Bush dat hij de presidentskandidaat voor de Republikeinen wil worden, tweette Tom Van de Weghe een bericht waar hij verwees naar een artikel dat de dominante positie van Hillary Clinton bevestigde aan de hand van cijfermateriaal.

Tom Van de Weghe op Twitter:

"Hillary Clinton is crushing Jeb Bush on Facebook - Vox http://www.vox.com/2015/6/16/8791355/facebook-presidential-announcement” 

@tomvandeweghe, 16 juni 2015 19;46 (EST)

Sinds Qbama spelen sociale media meer dan ooit een cruciale rol bij de Amerikaanse presidentsverkiezingen. Obama was de man met de Blackberrry en Twitter. Als uiterst welbespraakt man, was Twitter een ideaal verlengstuk.

Hillary Clinton overklast momenteel al haar opponenten op de sociale media. Merkwaardig aan de campagne van Hilary, is de inzet van Facebook. Hillary kiest duidelijk voor een campagne tussen de mensen. Hiervoor is Facebook geschikter dan Twitter. Facebook is een platform met meer tweewegscommunicatie. Als ik even onder vrienden wil zijn, ga ik naar Facebook. Om nieuwtjes en opinies op te vissen, ga ik naar Twitter.

"Facebook is dood, leve Twitter", was misschien ooit een slogan en een wens, maar het is nooit correct gebleken. Ook andere platformen, zoals Instagram en Snapchat, hebben de fakkel nog niet overgenomen. Al behoren die twee laatsten ook bij de Facebook Group Inc.

Facebook goed inzetten in een reclamecampagne is niet eenvoudig. Heel vaak zie ik hoe het niet moet. De dooddoener is "Like onze pagina en maak kans op een gratis ..." Telkens wanneer Facebook toont "Jan houdt van Urban Outfitters", vraag ik mij af welke tombola Jan heeft overhaalde om deze voorkeur bekend te maken. Op den duur creëer je irritatie in plaats van toegevoegde waarde.

"Volg ons op Facebook." Bij veel organisaties een slogan. "Wij zijn mee met onze tijd!" hoor ik dan. Maar, hoe vaak doe jij dit? De belangrijkste informatie die ik nodig heb wanneer ik als consument tot consumptie wil overgaan ontbreekt vaak: openingsuren en de dichtstbijzijnde vestiging. 

Bovendien, mijn leverancier van lucifersdoosjes gaat toch niet verwachten dat ik hem ga volgen? Veel bedrijven updaten hun Facebookpagina nauwelijks. Begrijpelijk. Dit kost heel wat energie en geld, natuurlijk.

Op Facebook vind ik mijn vrienden en organisaties die mij na aan het hart liggen. Facebook kan je inzetten om meer betrokkenheid met je klanten te creëren. Dat vergt een flinke investering, maar je krijgt er ook heel wat voor terug: een relatie met je klant. Voor een producent van spijkers misschien niet echt zinvol. Maar voor een producent van bronwater, is het een kans om te promoveren tot life coach. Een onbekend watermerk als Chevron, kan transformeren tot een Bru, wat staat voor levensstijl. Dat noemen wij toegevoegde waarde. Hiervoor willen consumenten betalen. Hierdoor kan je je marges vergroten. En wordt die investering in social media winstgevend.

Dat Hillary voor Facebook kiest is logisch. Acht jaar geleden deed ze al eens een gooi naar het presidentiële ambt. Bij de voorverkiezingen moest ze het toen afleggen tegen de rijzende ster Obama. Het verschil was toen weliswaar bijzonder nipt, maar dezelfde fouten willen ze nu duidelijk niet meer maken:

 - De overwinning  als verzekerd ("granted") beschouwen

 - Te vroeg beginnen

 - Uit de hoogte communiceren,.

Bij zo'n campagne werft de Clintonmachine ook fondsen en medewerkers. Wat de fondsen betreft: een campagne kost een fortuin. Vroeger richtten kandidaten zich eerder tot organisaties en vermogenden en vroegen ze grote bedragen. Obama haalde bijzonder veel geld op door de minder vermogenden (lees ook: kleurlingen en zwarten) aan te spreken oen ze kleine bedragen te vragen. 

Via Facebook is Hilary niet alleen bezig met het vullen van een spaarpotje, ze is duidelijk een stevig campagneteam aan het opzetten. Via Facebook kan je volgen hoe ze een grote toer maakt door dit gigantisch land, zodat ze volgend jaar genoeg fans heeft die overal in het land van deur tot deur om haar stem kunnen dingen.

Hillary heeft beslist niet alleen fans. Ze verliest ook stemmen vanwege een hautain en bitchy imago. Door maanden aan een stuk stijlvol maar eenvoudig contact op te zoeken met de gewone Amerikaan, wil haar team dit imago beslist verzachten.

Facebook is dus zeker nog niet dood. En Facebook is ook niet het enige platform. Hillary vind je ook op Twitter, zodat de nieuwtjeszoeker ook gevoed wordt. Maar vandaag speelt Facebook een hoofdrol om een maximum aan engagement te creëren. 

Stel dat Hillary tot presidentskandidaat wordt gekozen voor de Democratische partij - wat vandaag bijzonder waarschijnlijk lijkt - zal ze dan blijven focussen op Facebook? Of mogen wij een meer presidentiële campagne verwachten die eerder gaat focussen op Twitter? En zal Hillary eieren leggen in het Snapchatmandje? Of kunnen wij haar volgen via Periscope of Meerkat? Ik ben alvast benieuwd. 

De communicatiestrategen bij de Clintons zullen hun plannen niet publiek maken. En die plannen zullen ook afhangen van de evolutie van de verschillende platformen. Via haar website zoekt Hillary specialisten op gebied van IT, mobiele en sociale communicatie. Niet alleen de computernerds die alles kennen over computertalen, netwerken en databases. Maar ook specialisten op gebied van big data. Zij moeten achterhalen welke doelgroepen in welke regio's ze moeten aanspreken, en hoe ze dit moeten doen: welke boodschappen via welke platformen. 

We gaan boeiende maanden tegemoet!

Voetbalgek?

Met voetbal heb ik niet veel affiniteit. Maar ik beken, de commotie rond de Rode Duivels, raakt mij ook.

(foto Het Nieuwsblad / Belga)

Als ik voetbal niet leuk vind, is dat enerzijds omdat ik het concept "ik win alleen als jij verliest" niet leuk vind. Als twee keer elf mensen samenwerken in plaats van tegen elkaar te vechten, kunnen ze veel meer bereiken. Ik denk dat ik het al als kind erg vond dat mensen elkaar het leven moeilijk maakten door niet samen te werken. En ik denk dat ik zelf walging voor voetbal heb overgehouden omdat mijn turnleraar mij die win-verlieslogica wilde forceren.

(foto ESPN)

Ook vind ik de stammenmentaliteit niet leuk. Tenminste, ik hou niet van de mentaliteit waarbij de ene stam de andere stam voortdurend wil lastigvallen, waarbij er echt sprake is van rivaliteit.

Bij deze wereldbeker vind ik de samenhorigheid geweldig. In elk dorp en in elke stad komen komen de inwoners spontaan bijeen. In België staan er meer dan duizend schermen opgesteld. Samen drinken, roepen en vieren. Een marketeer zou superlatieven kunnen gebruiken om het over de beleving te hebben. We kunnen allemaal vaststellen dat het een leuk duwtje geeft aan ons Bruto Nationaal Geluk.

Zelfs in Belga Cafe (Washington DC) werd er gefeest

Bij de match België - Verenigde Staten had ik het gevoel dat er wederzijds respect was. De Belgen toonden respect voor de Amerikaanse doelman Howard, en de Amerikanen feliciteerden de Belgen.

De Ieperse sterbasketbalspeelster Emma Meesseman bij de Mystics (Washington DC) krijgt felicitaties (zie interview)

KLM speelde even in op de traditionele macho rivaliteit door "Adios" te tweeten na hun overwinning op de Mexicanen. Dat werd als bijzonder arrogant ervaren, en ontlokte een storm van protest. Een ferme communicatieblunder bleek.

Ik vond het hartverwarmend om te zien hoe Brussels Airlines de Amerikanen bedankte voor de spannende match via Twitter. De passagiers naar New York kregen zelfs elk doosje Belgische pralines. Dat was een veel intelligentere actie.

Op hetzelfde elan is er ondertussen een filmpje viraal verspreid dat excuses verstuurd van de Belgen naar de Argentijnen vanwege de nederlaag die ze beslist zouden ondergaan, maar waarin ook de wens wordt uitgedrukt om toch nog vrienden te blijven, bewijzend naar de heerlijke Argentijnse steak, de lekkere wijn en de gorgeous women.

WE BELGIANS APOLOGISE TO ARGENTINA. from StoryMe on Vimeo.

Al het meeleven vind ik dan ook niet alleen leuk, in tijden waar landen, naties, regio's en deelstaten meer dan ooit tegen elkaar worden opgezet, vind ik het zelfs sociologisch relevant.

Ik hoop dat het ook de bedrijfswereld mag inspireren. Hoe vaak zie je niet dat mens ervan overtuigd zijn te moeten denken in termen van win-verlies? "Ik probeer te winnen door een zaak van mijn concurrent af te pakken." Je ziet ook dat mensen het soms moeilijk hebben om zich te profileren en om zich te positioneren doordat ze zich laten verblinden door "de tegenstander". 

Je staat strategisch veel sterker als je gaat voor strategie waarbij je je focust op je klant en op hoe je die het best kunt helpen op een duurzame (en dus ook op een winstgevende) manier. Ik zie dat bedrijven nog nog te weinig luisteren naar die klant, en zo zelfs kansen laten liggen. 

Tot slot vond ik het ook bijzonder leuk om te zien hoe een nieuwe en enthousiasmerende marketingstrategie van de nieuwe CEO van de voetbalbond, Steven Martens, in drie jaar tijd het merk Red Devils terug helemaal op de kaart heeft gezet.

Steven Martens

Hij liet een logo ontwerpen. Hij begon een campagne twee jaar geleden door gebruik te maken van de sociale media om de fans uit te dagen met weddenschappen. En hij eindigde met zo'n sterk merk, dat het Koning Boudewijnstadion helemaal vol zat bij een vriendschappelijke match.

Dit is een kanjer van een voobeeld van een win-winsituatie. Niet alleen maakt Martens hele gelukkige fans. Vandaag vechten de grote merken om te mogen sponsoren. Wat de voetbalorganisatie een pak meer middelen bezorgt.

In 2010 was het plaatje even anders. Toen verkondigde het kleine automerk Kia nog dat ze hun sponsorcontract opzegden "om strategische redenen". De hoofdsponsor werd bouwbedrijf Verhelst, wereldvermaard in Putte bij Mechelen en omliggende wijken.

Vandaag glunderen levensgrote foto's van de Rode Duivels in de indrukwekkende inkomhal van de Belgacom Towers in Brussel, wetende dat Belgacom, Telenet, Procter & Gamble en Unilever samen te top vier big spenders zijn op gebied van advertenties in België.

Media - Een sterke en atypische naamsverandering: Medialaan

De groep rond VTM verandert van naam: Vlaamse Mediamaatschappij (VMMa) wordt in 2014 Medialaan.

Logo Medialaan - (c) Medialaan/VMMa

Oef! Daar zijn wij vanaf. Vé-èm-èm-aa, probeer dat maar eens tien keer na elkaar uit te spreken.

Een naamsverandering doe je niet zomaar. Dat kost immers centen. Enerzijds zijn er de kosten voor nieuw briefpapier, de aanpassing van de logo's in en op gebouwen, nieuwe opdrukken op auto's, de wachtmuziek op de telefooncentrale, enz. Dat loopt al gauw heel snel op.

Bovendien is er een bijkomende kost. Graag wil je dat de nieuwe naam heel gauw een bekende naam wordt. Je wil immers geen klanten verliezen omdat ze je niet meer herkennen in de rekken. Er zijn dus kosten voor communicatie. En in sommige gevallen derf je inkomsten omdat sommige klanten je helaas niet meer herkennen.

Bij Medialaan is het echter anders. De naamsbekendheid van VMMa was niet erg hoog. Echter met de nieuwe naam weet iedereen onmiddellijk waarover het gaat. Dat maakt deze naamsverandering net zo atypisch.

Het logo maakt ook duidelijk dat het een merk is met een verscheidenheid door de verschillende kleuren. Het ziet er prettig, vrolijk en creatief uit.

Het nieuwe merk kan hierdoor ook gebruikt worden bij de bestaande merken die in de groep zitten (VTM, 2BE, Jim, Vitaya, VTMKZoom...). Medialaan kan als co-brand gebruikt worden, als kwaliteitslabel.

"Medialaan" is ook niet zo institutioneel als "VMMa". Het is menselijker, het is iets waarmee je je ook emotioneel makkelijker kunt binden. Dat is een eigenschap van sterke merken. De sterkste merken noemt men niet voor niets lovebrands.

"Medialaan" is geschikter als merk in de consumentenmarkt. Echter voor de klanten van deze mediagroep is ze ook beter. Met klanten bedoel ik niet de kijker, maar wel de adverteerder. Medialaan moet elke dag bedrijven overtuigen om veel geld uit te geven om reclame uit te zenden op één of (liefst) meer zenders.

Ook voor de adverteerder is onmiddellijk duidelijk wie bedoeld wordt met Medialaan. De lancering van deze nieuwe naam lijkt een uiting van een nieuw elan. En ook voor de mens àchter de adverteerder is het makkelijker om een emotionele link te leggen.

Medialaan is helder en duidelijk. Het nieuwe logo ondersteunt duidelijk de waarden en de identiteit van de groep. Het is een sterke rebranding naar de Belgische advertentiemarkt en naar de Vlaamse huiskamer.

Media - Nieuwe nieuwsdecors: BBC One

Bij BBC is er een heel grote reorganisatie aan de gang. Enkele jaren geleden kwam beleidsmakers tot de conclusie dat BBC teveel gericht was op Londen. Televisie en radio door Londeners voor Londeners, vonden ze. Het doelpubliek is iedereen van het Verenigd Koninkrijk, want de Britse openbare omroep wordt gefinancierd met kijk- en luistergeld dat geïnd wordt bij alle bewoners van het Verenigd Koninkrijk. 

Het gigantische TV Centre (6 ha) op 6 km van het centrum van Londen is verkocht, en een groot deel is verhuisd naar het gloednieuwe New Broadcasting House in Manchester. Niet helemaal naar de zin van de medewerkers, die het hippe Londen moeten inruilen voor het provinciale Manchester. 

Uitzondering op de regel, zijn o.a. de nieuwsprogramma's. Die werden allemaal samengebracht in één gebouw. Radio-, televisie- en onlineredacties werden bijeen gebracht. Het is een project geworden van superlatieven: 6000 mensen runnen er 3 24/24u-televisienieuwszenders, 9 radiostations, voor een doelpubliek van 240 miljoen mensen in 27 talen. Kostprijs: 1 miljard euro.

Het oude decor van het journaal op BBC One was opgesteld in het oude omroepcomplex. Vanuit die studio werd ook nog niet in HD uitgezonden. De verbouwingswerken, boden dan ook de kans om met een nieuwe lei te starten.

In onderstaand beeldfragment zie je de eerste nieuwsuitzending op BBC One. In de uitzending zit er ook een reportage over de het nieuwe decor. (Vanaf 05:35)

Meer over de BBC News studios, zie ook Belgian tech in BBC News studios

Meer over de restyling van  VRT, VTM en BBC, klik hier.