woensdag 3 juni 2015

Wanneer breekt 4K door?

In de huis-, tuin- en keukenelektrozaaken kun je er niet meer naast kijken. De eerste 4K Ultra HD tv's zijn in aantocht. Wanneer mogen wij een doorbraak verwachten van de opvolger van Full HD? 

Meer over de opvolgers van HD, lees je in mijn blog Wat na HDTV? Hier vind je meer uitleg over termen zoals UHD, 4K, 8K, HFR en HDR.



Aanleiding van deze blog, is de reactie van Koen Delvaux op een fotoalbum die ik op Facebook gepost heb na de infonamiddag Beyond HD: overkill or not (georganiseerd door MediaNet Vlaanderen op VRT 21.05.2015). Koen is op Twitter een topinfluencer in België. Professioneel leeft zich nu volledig uit als innovator (lees: Head of Consumer Innovation) bij Proximus.

Zijn post:
Koen Delvaux Broadcast quality versus consumer quality zal eenzelfde evolutie kennen als binnen de rest van IT: vroeger hadden bedrijven geavanceerde computers en kon je thuis enkel met een homecomputer prutsen. Nu heeft een kantoormedewerker meestal een tragere PC met trager internet en minder toepassingen/mogelijkheden dan wat hij thuis privé ter beschikking heeft. Hetzelfde zullen we in de mediasector zien: we zullen al lang 8K HDR homevideos maken en bekijken nog voor de mediaindustrie naar 4K overgeschakeld is.

Koen heeft gelijk. Wanneer zullen 4K, 8K enz doorbreken? Dat kunnen wij natuurlijk niet exact voorspellen. Wel kunnen wij de factoren oplijsten die hierbij een rol spelen.

Om van een 4K homevideo te maken heeft een consument nodig:
  • een 4K camcorder,
  • een 4K scherm
  • en liefst ook nog een computerprogramma of een app om de opnames te monteren.
Iemand die 10 jaar geleden koos voor een HD consumentenvideocamera, kan nu voor een gelijkaardig prijs een 4K-model kopen. Idem voor 4K-schermen. En net als 10 jaar geleden heb je vandaag een pc nodig met flink wat brainpower onder te kap.

Kortom, een beetje videoliefhebber kan vandaag al dromen van een 4K-productie.

Wat houdt de broadcasters tegen om over te schakelen?

Voor een broadcaster spelen er meer factoren. 

  • er zijn wel al een tijdje camera's, maar studiocamera's zijn er nog maar net. Een 4K-camera is een flinke investering. Vooral de lenzen zijn duur. Wij spreken over bedragen in de orde van 100.000 euro. Lenzen zijn al een tijdje het duurste gedeelte, en de prijzen van lenzen hebben niet de trend om te dalen, wat bij camerabodies wel het geval is. 4K-lenzen moeten immers veel nauwkeuriger afgewerkt worden. Een (zoom)lens bevat fijne mechanica, en mechanica heeft niet de neiging in prijs te zakken.
  • een beeld uit een studio mag wel in 4K opgenomen worden, in die huiskamer zien wij dit beeld slechts in 4K als elke component in de volledige keten 4K compatibel is.
    • De keten van de cameralens tot aan het scherm in de huiskamer is veel langer en complexer en bestaat uit veel meer componenten. Al die componenten moeten geüpgrade worden (lees: vervangen) Wat zijn die componenten zoal? Het begint bij de camera, maar je hebt ook de opname- en weergaveapparatuur (de productieservers), de videomixers, de schriftvormers, de toestellen die ondertitels in beeld brengen, zendapparatuur (bijvoorbeeld voor live verslaggeving in een nieuwsuitzending), enz.
    • De consument moet zijn HDMI-kabels vervangen door een 4K HDMI-kabels, dit is een beperkte investering. Broadcasters gebruiken coax-kabels om video over te sturen. Voor HD gebruiken wij vandaag één coax-kabel voor één videosignaal. Voor één 4K-signaal worden nu 4 coax-kabels gebruikt. Dat betekent dat de talrijke verbindingen binnen de technische lokalen en tussen verschillende studio's en de eindregie verviervoudigen. Dit is ook een niet te onderschatten investering: je moet hiervoor nieuwe plannen maken, eventueel ruimtes of kabelgoten vergroten, en je moet de daguren tellen om al die verbindingen te vervangen.
    • Ik schrijf hier "broadcasters", maar eigenlijk spelen hier twee belangrijke partijen: de feitelijke broadcasters (de tv-zenders zoals VRT, Medialaan en SBS) en de distributeurs die de signalen verdelen (voornamelijk Telenet en Proximus). We zien pas 4K in de huiskamer als (1) de tv-zenders 4K willen produceren en (2) de distributeurs die 4K ook tot in de huiskamer willen afleveren. Die laatsten moeten ervoor zorgen dat de (honderduizenden) decoders 4K-compatibel zijn en zij moeten ook voldoende bandbreedte voorzien om die veel grotere beelden door te sturen.
  • voor de tv-zenders zijn het nu moeilijke tijden. Door de economische crisis adverteren bedrijven veel minder, en ze adverteren nu ook vaker op het internet. Hierdoor hebben ze het lastiger om aan de nodige middelen te geraken. Een opstap naar 4K is daarom niet evident. Ook al is het technisch mogelijk, tv-zenders gaan pas investeren als daar een meerwinst tegenover staat.
    • Vermits kijkers nu ook vaker via gsm of tablet naar programma's kijken, vragen tv-zenders zich het nut af van een upgrade. Mensen kijken naar kleinere schermen in plaats van naar grotere schermen. Dat is een argument dat ik het laatste jaar nu niet meer hoor, want de laatste smartphones hebben een Full HD scherm, en de nieuwste tablet hebben grotere resoluties dan Full HD.
    • We moeten het toegeven, het is niet goed te zien of een beeld nu 4K is of Full HD. Wij hebben dat eerder bij HD-schermen ook gezien. Mensen hadden vaak niet door dat ze naar een SD-beeld aan het kijken waren. Dit zet broadcasters niet aan om te investeren.
    • Vijf jaar geleden leek 3D de toekomst. Toen zijn broadcasters gaan investeren. 3D zit nu in de diepvries. Maar het gevolg is wel dat broadcasters sceptisch zijn tegenover 4K. Ze willen zeker zijn dat het geen hype is.
    • Broadcasters willen ook dat de technologie matuurder wordt. Niemand zal substantieel investeren in een infrastructuur met 4 kabels voor één signaal. En terecht. Er zijn oplossingen op de markt die dat kunnen vereenvoudigen. Wij zullen coaxkabels vervangen door netwerkverbindingen, en gebruik maken van IP. Evertz heeft al een volledige oplossing om videosignalen via IP volledig te transporteren. Bedrijven zoals Sony zijn bezig met producten te lanceren die rechtstreeks aan die IP-netwerken kunnen gekoppeld worden.

Bedrijven zoals Netflix hebben al 4K-producties in hun portfolio. House of Cards is een van die producties. Dit soort van leveranciers, kunnen 4K een boost geven. Als broadcasters zien dat consumenten om de Netflix-4K-kar willen springen, dan kan er wel opeens heel snel iets veranderen.

Als 8K eraan komt, zal de consument veel sneller overschakelen dan de broadcasters. De redenen zijn gelijkaardig als hierboven. Voor een consument is het technisch, financieel en politiek veel eenvoudiger. Wij verwachten wel dat broadcasters bij de upgrade naar 4K al rekening zullen houden met een toekomstige upgrade naar 8K. Daarvoor zit die IP-technologie er ook voor iets tussen.



Wanneer zullen wij nu overstappen naar 4K?
  • sommige grote zenders zijn de laatste stappen aan het zetten om van SD naar HD over te stappen. Bij VRT zijn nog niet alle programma's of programma-onderdelen in HD (zoals de reportages in Het Journaal). Tegen rond nieuwjaar 2016 zou alles moeten in HD zijn. (VRT is slechts een voorbeeld, geen alleenstaand geval)
  • Alle kleine zenders (o.a. de regionale zenders) werken meestal intern in HD, maar de distributeurs verdelen het slechs in SD. Dat heeft te maken met de totale capaciteit aan bandbreedte. Een overstap is pas voor binnen enkele jaren.
  • Wij verwachten in de huidige omstandigheden pas over een vijftal jaar de eerste stappen naar 4K. Indien de overstap even lang duurt als die van SD naar HD, dan zijn wij in 2030 nog niet helemaal rond. Echter, we moeten er ook rekening mee houden dat vernieuwing een proces is dat altijd maar sneller en sneller gaat. De overstap van de CD naar de DVD heeft langer geduurd dan de overstap van DVD naar Blu Ray. Een overstap van HD naar 4K zal daarom vermoedelijk sneller verlopen.

zondag 31 mei 2015

Wat na HDTV?


Nu HD stilaan ingeburgerd is, dienen er zich al opvolgers aan. Je hoeft je Full HDTV nog niet onmiddellijk naar het containerpark te brengen. Wij verwachten pas een doorbraak rond 2020 - 2025. 

HD Hdr Wallpaper

Vandaag zie je al 4K-schermen opduiken. Zij hebben vier keer zoveel beeldpunten als de Full HD schermen. Er dient zich zelfs al een volgende opvolger aan met nogmaals een viervoud aan punten: 8K. 

Maar er is meer dan het aantal beeldpunten. Ook de framerate (het aantal beelden per seconde) gaat best omhoog. En om echt een spectaculaire kwaliteitsverbetering te realiseren, kunnen wij best nog een aantal andere verbeteringen aanbrengen.


4K? 8K?

Full HD heeft twee opvolgers: 4K en 8K. 
  • Full HD: 1920 x 1080 (1920 puntjes horizontaal op 1080 lijnen)
  • 4K: 3840 x 2160 
  • 8K: 7680 x 4320



Vanwaar de naam? 4K heeft ongeveer 4000 puntjes op een lijn, 8K heeft ongeveer 8000 puntjes op een lijn.

De termen 4K en 8K worden nu vaak voor de televisieformaten gebruikt. Maar eigenlijk waren dit oorspronkelijk bioscoopformaten. Die bioscoopformaten zijn exact even hoog, maar wel ongeveer 5% breder.. Als er twijfel mogelijk is, schrijven wij 4K UHD en 8K UHD voor de televisieformaten.



Vanwaar het verschil? Er bestond voor cinema al 2K, en cinema 4K is exact dubbel zo hoog en dubbel zo breed. 4K UHD is dan exact dubbel zo hoog en dubbel zo breed als Full HD. De twee 8K varianten zijn exact twee keer zo hoog en twee keer zo breed als hun 4K varianten.

Waarom behoudt men die verschillen? Om met 4K formaten te werken, knipt men nu vaak de beelden op in 4 kwadranten. Zo krijg je exact 4 keer 2K (voor cinema) or 4 keer Full HD (voor televisie). 4K-apparatuur kan dan vaak gemaakt worden door de 4 kwadranten simultaan in parallel door 2K of Full HD apparatuur te sturen. 

Bijvoorbeeld een 4K UHD beeldmixer splitst intern het beeld op in 4 gelijke kwadranten. Elk van die kwadranten wordt dan parallel door een Full HD mixer gestuurd. Een tv-zender die investeert in een 4K-mixer, kan zijn investering ook inzetten voor HD-producties. Bovendien vergroot de capaciteit dan met factor 4: het aantal video-inputs vergroot met een factor 4, hetzelfde geldt voor het aantal outputs, en bovendien vergroot het aantal mixeffecten ook met een factor 4.


Wordt het nu 4K of wordt het nu 8K?

In Europa en Amerika kiest men eerst voor 4K om later (eventueel) over te schakelen naar 8K. In Japan en Zuid-Korea kiest men onmiddellijk voor 8K. De Japanse openbare omroep is al jaren een grote voortrekker van 8K. De overheid legt er dan ook 8K op als standaard. Er is zelfs al een parcours uitgetekend. In 2018 beginnen de eerste uitzendingen. Wij verwachten dat de Olympische Spelen van 2020 in Tokyo volledig in 8K gecapteerd zullen worden.

Waarom verschillen in aanpak? Japan kiest voor een vermarkting van een technologie waar het zelf het het meest onderzoek naar heeft verricht. In Amerika en Europa is men voorzichtiger. Je moet al goed kijken om het verschil te zien tussen Full HD en 4K. Waarom nu al 8K aanbieden? Je hebt er een gigantisch scherm voor nodig. Bovendien kost 8K gigantisch veel meer. 

Op dit ogenblik is er eigenlijk nog niemand die ervaring heeft met het maken van 4K-televisie. Wij moeten nog heel wat leren. Bijvoorbeeld de cameravoering is anders: je zoomt meer uit en je laat de camera minder snel bewegen.

Bij 8K zal het verschil met HD televisie nog groter zijn. Dan volstaat misschien één camera om een voetbalmatch te capteren. Immers je ziet alles op en rond het veld tot in het fijnste detail op één groot scherm. Wanneer je met zo'n grote beeldformaten werkt, zal je de beeldwisseling wellicht een stuk langzamer moeten uitvoeren.


High Frame Rate (HFR)

Bij full HD filmt men vandaag aan 25 beeldjes per seconde (voor de techneuten, dit is een beetje kort door de bocht, het is eigenlijk aan 50 "halve" beelden per seconde, omdat wij interlaced werken. We sturen eerst een half beeld met de oneven lijnen en daarna een tweede half beeld met enkel de oneven lijnen).

Bij 4K verdubbelt het aantal beelden per seconde, en bij 8K nogmaals. Dus respectievelijk 50 en 100 beelden per seconde.

Waarom?
Stel een bal beweegt van links naar rechts. Stel dat bij Full HD aan 25 beelden per seconde de bal per beeld 2 beeldpunten naar rechts beweegt, dan beweegt die bal bij 2K 4 beeldpuntjes per 25ste van een seconde. Immers de puntjes zijn half zo smal geworden. Waar het beeld van de bal tijdens de beweging bij Full HD over twee puntjes werd uitgesmeerd, wordt dit 4 puntjes bij 4K. 

Verdubbelen wij de framerate bij 4K, dan beweegt de bal per beeld (= per 50ste van een seconde) 2 puntjes. 

Conclusie: willen wij ervoor zorgen dat de scherpte van bewegende voorwerpen ook verdubbelt, dan moeten wij de framerate eveneens verdubbelen.

Dit is helemaal geen theorie. Als je een 4K-beeld bekijkt aan 25 fps (frames per seconde) begint het lage framerate echt te storen. Als je een volledig voetbalveld ziet, en je let op het been van een voetballer dat aan het bewegen is, zie je niet het been dat beweegt, maar kortstondig verschillende benen op het traject.

Tweede conclusie
4K = twee keer zo breed, twee keer zo hoog en twee keer zoveel frames als Full HD. Dus om van Full HD naar 4K over te schakelen, heb je 8 keer zoveel capaciteit nodig. 

Hetzelfde geldt wanneer je van 4K naar 8K overschakelt. Hiervoor heb je ook 8 keer meer capaciteit nodig.

Hoeveel bits per seconde voor een niet-gecomprimeerd videosignaal?
  • FullHD: 1,5 Gb (1,5 miljard ééntjes en nulletje per seconde)
  • 4K: 12 Gb
  • 8K: 96 Gb

Bijkomende kwaliteitsverbeteringen

Rood-groen-blauw (RGB)

Een kleurenbeeld is opgebouwd uit rode, groene en blauwe lichtpuntjes. Het rood, groen en blauw zijn heel nauwkeurig vastgelegd in normen, zodat fabrikanten van camera's en schermen toestellen kunnen maken die met elkaar compatibel zijn.

Bij UHD zijn de normen voor rood, groen en blauw iets verschillend. Ze zijn iets intenser waardoor je in UHD intensere kleuren kan reproduceren. De nieuwe basiskleuren zijn zo gekozen dat je er ook alle Full HD-kleuren kan reproduceren. 

Voor de techneuten: hieronder zie je een diagram met alle kleuren die wij kunnen zien met het menselijk ook. De kleine driehoek bevat alle kleuren die je in Full HD kan reproduceren. De hoekpunten zijn respectievelijk de basiskleuren rood, groen en blauw. Met die basiskleuren kan je alle kleuren binnen die driehoek produceren. Voor UHD neemt men kleuren die verder uit elkaar liggen. Die liggen op de hoekpunten van de grote driehoek. Zoals je kan zien, kan je zo meer kleuren produceren. En vermits de kleine driehoek volledig in de grote driehoek valt, kan je alle Full HD kleuren ook produceren in UHD.

Diagram of the CIE 1931 color space that shows the Rec. 2020 (UHDTV) color space in the outer triangle and Rec. 709 (HDTV) color space in the inner triangle. Both Rec. 2020 and Rec. 709 use Illuminant D65 for the white point. (http://en.wikipedia.org/wiki/Ultra-high-definition_television)


High Dynamic Range (HDR)

EBU (Eurovisie, de vereniging van Europese openbare omroepen) raadt televisiestations eerder aan om te kiezen voor HDR dan voor meer puntjes. Als je moet kiezen tussen 4K en HDR, dan bewijst onderzoek dat HDR veel spectaculairder is.

Wat is HDR? Dit slaat op het gamma aan lichtintensiteiten date je kan tonen. Het verschil tussen de donkerste kleuren en de lichtste kleuren. Wanneer er overdag binnen wordt gefilmd, en je ziet een venster, dan zie je meestal niet wat achter het venster gebeurd omdat het er veel te licht is. Meestal zie je enkel effen wit . 

Bij HDR is dat gamma veel groter, zo kan bij een binnenopname ook zien wat er zich buiten afspeelt.

Bij een HDR-scherm lijkt alles veel meer van het scherm af te spatten.


Wat na HDTV?

Na Full HD, lijkt het logisch dat de opvolger een hogere beeldresolutie heeft. Echter als je echt een grotere beeldkwaliteit wil aanbieden, moet je ook meer beelden per seconde uitzenden (high frame rate - HFR), nieuwe basiskleuren rood, groen en blauw kiezen en vooral kiezen voor HDR (high dynamic range).

zaterdag 30 mei 2015

Een Goeiendag maakt je dag goed

Ik heb mij deze morgen laten ontroeren door de het videoclipje Goeiendag voor Radio 2. Wat een mooi clipje. Hartverwarmend.



Het brengt niet alleen een heel positieve boodschap, het is ook heel fijn gemaakt.

Het beeld in het zwembad pakte mijn aandacht en de perfecte lipsynchrone dubbing van Dag vreemde man door een meisje in een klas deed mijn mond openvallen.

Het verhaal en de muziekfragmentjes zijn niet alleen leuk, reclametechnisch is dit ook een mooie clip. Het heeft een hoge authenticiteitsgraad. Dit clipje brengt een product (Radio 2) dichter bij zijn klant (de luisteraar). Daar ben ik heel erg voor. Bij veel bedrijven is de barrière tussen klant en leverancier te groot. Ik ben een grote fan van samenwerking, zo dicht mogelijk. Dat levert de grootste voldoening en de beste resultaten.

Het is een clipje dat met veel zorg en respect is gemaakt. Ik werk over een paar maand drie jaar in de mediasector. En wat is mij opgevallen? Voor en achter de schermen werken niet alleen heel veel mensen die met hart en ziel aan programma's maken. Ze doen hierbij ook hun uiterste best om telkens dat beetje meer af te leveren. Ze proberen de kijker te verrassen en te beroeren. Telkens met groot respect voor de kijker.

Vooral dat laatste heeft mij getroffen. Niet alleen bij de openbare omroep VRT, maar tevens bij de commerciële televisiezenders. Studiotech is nu bezig met de installatie van een gloednieuwe state-of-the-art eindregie voor alle zenders van Medialaan (VTM, 2BE, Vitaya, VTMKZOOM enz.) Zo heb ik geleerd dat de look en feel van de zenders uiterst zorgvuldig wordt afgewerkt. Bij televisie worden er 25 beelden per seconde uitgezonden. De afwerking is dan ook tot op het 25ste beeld per seconde nauwkeurig.

Bij Amerikaanse producties valt het ons Europeanen op dat er met veel minder respect met de kijker wordt omgesprongen. Wanneer er tijdens een nationale ontbijtshow even wordt overgeschakeld naar de lokale weerman, gebeurt dat soms heel slordig. Daar is een tv-zender veel meer een reclamezender die tussendoor programma's uitzendt. Die indruk krijg je als kijker, maar dat is ook de realiteit. Als er een nieuwe zender wordt opgestart, wordt eerst het zendschema van de reclameblokken geprogrammeerd en daarna wordt er gezocht naar bijhorende programma's.

Het respect in Vlaanderen respect manifesteert zich op alle vlakken. Voor grote liveshows zoals The Voice, worden de allergrootste middelen ingezet, zodat de kijker thuis de sfeer in de zaal zo goed mogelijk kan meebeleven. Om te vermijden dat een panne roet in het eten gooit, huurt VTM niet alleen een glasvezelkabel om het beeld in topkwaliteit naar Vilvoorde te sturen, in parallel wordt het programma ook via een satellietverbinding doorgestraald.



Dit jaar heb ik een aantal keer Belgium's Got Talent gezien. Ook hier viel mij het respect voor de deelnemers op. Tien jaar geleden was dit soort programma's uitlachtelevisie. Gelukkig is dit gedaan. Integendeel. Voor de mensen die uiteindelijk naar de eindrondes doorgaan, spaart VTM middelen noch moeite om de talenten van het scherm te doen afspatten. Daar zorgt een team van meer dan honderd mensen voor. De middelen zijn niet min. Het meest in het oog springt een spectaculair led-scherm met daarop telkens weer indrukwekkende passende beelden. Dat lijkt allemaal vanzelfsprekend, maar dat is het niet. Dat is het resultaat van heel veel werken. Hetzelfde kan gezegd worden van alle aspecten van deze shows: belichting, geluid, cameravoering (inclusief een camera op een grote kraan en een draadloze steadicam).

Gebruik je talenten, 
ga voor je droom. 
Als je je er hard genoeg voor inzet, 
kunnen er wonderen gebeuren.

Deze vorm van respect krijgt ook een sociaal relevante dimensie. De boodschap bij de nieuwe talentshows is "Gebruik je talenten, ga voor je droom. Als je je er hard genoeg voor inzet, kunnen er wonderen gebeuren." Is dit niet de beste promotie voor ondernemerschap?

Ik wens je nog een goeiendag.


zondag 15 maart 2015

Meer assertiviteit

Gisteren zag in de Fnac een boekje over assertiviteit.

Assertiviteit is vooral nee kunnen zeggen

  • Krachtig
  • Maar wel respectvol en constructief
Dat laatste kun je bereiken door vooral te zeggen wat je zelf  wel wil in plaats van de focus te leggen op wat je niet wil. 

Dat leek het uitgangspunt van het boek. Het leek mij goed uitgelegd. Zelf zou ik misschien nog toevoegen:

  • Spreek uit jezelf, spreek in de eerste persoon
    • Zeg niet: "Jij zegt...", of erger nog "Jij bedoelt..."
    • Maar begin je zin eerder met "Ik": "Ik hoor jou zeggen...", "Ik begrijp dat..."
    • Dat komt veel minder agressief over. 
  • Focus minder op de woorden die misschien gezegd zijn, maar focus op wat je bedoelt en wat de achterliggende bekommernissen zijn.
  • Een discussie is geen wedstrijd die je wil winnen. Het is een zoektocht naar een oplossing waarbij je alletwee wint.
    • Dus ook zeer belangrijk: naar elkaar luisteren. Luister actief door geregeld aan de ander te vragen "Begrijp ik dat je wil zeggen..."
Vandaag leren kinderen op school nee zeggen. Dat is al een goed begin. Ik denk dat onze maatschappij dringend meer nood heeft aan assertiviteit. Zeker nu in onze maatschappij groepen mensen tegen elkaar worden opgezet in een drang naar polarisatie.

  • We moeten nee zeggen tegen geweld en onrespectvol gedrag
  • Maar we moeten ook meer naar elkaar luisteren. 

Er zijn nu veel te veel dovemansgesprekken. Ik stel vast dat bij heel wat discussies de verschillende partijen niet eens door hebben dat ze alletwee over iets anders bezig zijn. Dat de betekenis van sommige woorden in andere culturen of contexten soms een heel andere betekenis hebben.

Als we met onze vooruitgang willen maken, denk ik dat wij niet alleen technologie nodig hebben, maar ook de opbouwende kracht van assertiviteit.

vrijdag 5 december 2014

Protest tegen geweld van Amerikaanse politie ook in hart van New York

Deze week was ik enkele dagen in New York. Vorig jaar was ik er ook een aantal dagen. Het is een stad die indruk blijft maken. Het is ook een stad die voortdurend het wereldnieuws haalt. Er is altijd wel wat te beleven. Het belangrijkste wat ik heb gezien, waren de protesten tegen het geweld van de Amerikaanse politie.

Op woensdag 3 december heb ik na een vroeg ontbijt de metro genomen in Grand Central Terminal, helemaal naar het zuiden van Manhattan. Daar heb ik de ferry naar Staten Island genomen en terug, daarna volgde nog een wandeling van het zuiden van Manhattan tot aan het hotel, in de buurt van Grand Central Terminal.

Omstreeks 18 uur kwam ik opeens een betoging tegen. Het bleek om protest te gaan tegen het politiegeweld in Ferguson en in Staten Island. "Don't shoot!" scandeerden de mensen. Ook werd er verwezen naar de verwezen naar de verstikkingsdood van de man die in Staten-Island door de New Yorkse politie was gedood.



Alle achtergrondinformatie kun je in de nationale en internationale media vinden.

Wat mij opviel? Ik zag hier geen hooligans of vandalen.Het was een zeer rustige betoging. Ik zag zowel blanke en zwarte mensen. Ook jonge mensen. Ik zag ook studenten van Yale. Het leek mij een protest met grote draagkracht. Er leek niet één grote woordvoerder.

De politie was massaal aanwezig. Zij begeleide deels te betoging. Maar ze hield zich wel gedeisd.

Rond Fifth Avenue zag ik opeens dranghekkens staan. Ik dacht dat het voor de grote show was aan het Rockefeller Center waar nationale televisiezender NBC met veel show de lichtjes aanstak van de meest beroemd kerstboom van het land. "No, it's for the manifestation". Wauw dacht ik. In Brussel lopen betogingen traditioneel van het Noordstation naar het Zuidstation. Hier zetten ze dranghekkens op Fifth Avenue en Madisson Avenue.

Dat de mensen niet echt centraal aangestuurd waren, zag ik ook aan het feit dat die manifestatie niet echt ergens op een eindpunt kwam. Toen ik omstreeks 22 uur nog iets ging eten in Grand Central Terminal, hoorde ik opeens een ongelooflijk kabaal vanuit de grote centrale hal.



In de centrale hal zag ik mensen rustig eten aan tafel, terwijl naast hen mensen rechtsronden om te kijken of om mee te protesteren. Eén keer zag ik een jonge kerel opeens roepen naar een agent "Dont't shoot" en op een andere plaats zag ik een betoger discussiëren met iemand die het niet eens was met de manifestatie. Voor de rest liep het protest beheerst.

Toen ik het treinstation verliet, zag ik mensen die de hal nog binnenliepen, en anderen liepen richting Madisson Avenue via

Al die dranghekkens en die massale politiemacht, het gaf mij het gevoel dat de stad zo'n manifestaties helemaal niet gewoon was. De aanwezigheid van jong en oud, blank en zwart en wellicht ook rijk(er) en arm(er) gaf mij het gevoel dat dit een breed draagvlak heeft. Ik heb het gevoel dat heel wat Amerikanen genoeg hebben van de wapens en het geweld in hun land.

Europeanen vinden dat Amerikanen soms extreem rechts, ultraconservatief of ultra-religieus uit de hoek kunnen komen. Wel, ik denk er ook heel wat Amerikanen zijn die dat ook vinden, en dat hier voor een deel het protest te verklaren is.

Meer foto's en clipjes met videomateriaal: klik hier.


dinsdag 11 november 2014

Het verbonden universum

The Most Astounding Fanct is een prachtige TED video. Neil deGrasse Tyson, een Amerikaanse astrofysicus toont hoe we allemaal deel uitmaken van dit universum en hoe we ermee verbonden zijn.

Klik hier voor de video.
Wil je ondertitels? klik dan rechtsonder de video op het rechthoekje met CC op. Wil je de ondertitels in het Nederlands, klik dan op het tandwieltje rechts naast de CC, en kies in het vakje na "Subtitles/CC" "Dutch".

De video legt uit dat o.a. koolstof, stikstof en zuurstof gemaakt worden in de kernen van sterren, en wanneer die sterren aan het einde van hun leven exploderen, die materie verspreiden. Uit dergelijke verspreide materie is ons zonnestelsel gebouwd. Meer nog, het zijn de bouwstenen van het lichaam van elk levend wezen. Wij zijn een product van het universum en wij horen tot dat universum.

De spreker legt de nadruk op de verbondenheid.

Deze video is eigenlijk het antwoord op de vraag "Wat vindt u het meest verbijsterend."

Wat ik het meest verbijsterend vind, is niet helemaal hetzelfde, maar het sluit er wel nauw bij aan.

Ik vind namelijk ook de verbondenheid van het universum verbijsterend. Namelijk hoe de bouwstenen van de atomen met elkaar verbonden zijn.

In ons universum hebben deeltjes een xyz-co-ordinaat. Dat is een kenmerk. In ons universum kun je in drie dimensies bewegen. Maar er is nog meer. Afhankelijk van de aard van het deeltje, is het ook nog verbonden met elk ander soortgelijk deeltje in het universum.

Bijvoorbeeld: elk deeltje dat massa heeft, voelt gravitatiekracht (hoe gering dat ook moge zijn) van elk ander deeltje dat ook massa heeft in ons immense universum. Hetzelfde voor de andere soorten van krachten, zoals de elektromagnetische krachten.

Ons universum is met andere woorden een verzameling van verbanden. Immens veel verbanden, welteverstaan.

Dit vind ik het meest verbijsterend.

donderdag 6 november 2014

Maatschappij next level?

Ik droom wel eens van een mooiere wereld. Nee. Cut the crap... Na alles wat er allemaal gebeurt, kan dat wel nog?

Al van kleinsaf heb ik het gevoel dat de wereld er veel mooier uit zou kunnen zien. Als we elkaar beter zouden begrijpen. Misverstanden, gebrek aan een juist inzicht, een gebrek aan kennis en een gebrek aan communicatievaardigheid zorgen voor heel veel leed op deze planeet.

Het delen van kennis en het verspreiden van positieve energie, daar kunnen media bij helpen. Ik denk dat daar de ware kiem zit van mijn passie voor broadcast. Maar dat terzijde.

Is een samenleving mogelijk waarbij iedereen harmonisch kan samenleven? Dat vraag ik mij vaak af.

Ik denk dat het beter kan dan vandaag.

Jean Philip De Tender illustreert in zijn blog 8 simple lessons in management hoe hij alvast 363 nachten per jaar goed slaapt. Mooi geschreven. Richtlijnen die ik ook probeer te volgen in mijn leven. Omdat ik denk dat wij allemaal beter zouden slapen als wij die durven volgen. Omdat ik denk dat dit de weg is naar een vrolijkere en meer harmonieuze samenleving.