Mijn favoriete boek van 2015

Normaal maak ik geen eindejaarslijstjes voor het beste dit of het beste dat. Maar dit jaar heb ik een boek gelezen dat smeekte om een vermelding.

Het is een indrukwekkend werk. Niet qua volume, want het telt amper 80 bladzijden. Het boekje oogt heel mooi, een harde cover met koperkleurige opdruk:

Seven Brief Lessons on Physics door natuurkundige Carlo Rovelli.

Omdat ik de Nederlandse vertaling niet onmiddellijk vond, kon ik het niet laten om meteen zelf het eerste hoofdstuk ("De eerste les") te vertalen. Die gaat over de algemene relativiteitstheorie. Klik hier voor deze vertaling.

Het boekje is redelijk toegankelijk. Je moet geen natuurkundige zijn om het te kunnen verstaan.  

Waarover gaat het? Over de relativiteitstheorieën, kwantummechanica en kosmologie. Wat is dit universum? En wat zijn de elementaire bouwstenen? Het geeft een beschrijving wat de inzichten van de laatste honderd jaar.

Waarom vond ik het boekje zo geweldig? In elk hoofdstuk had ik enkele aha-ervaringen.

• Gaandeweg krijg je het inzicht dat de wereld zoals wij die wij waarnemen een zeer beperkte en vervormde weergave is van de werkelijkheid. 
• Het geeft ook aan dat een open geest absoluut vereist is om vooruitgang te boeken in wetenschap. In het verleden zijn heel wat dogma's gesneuveld. In de toekomst zal dat niet anders zijn.
• Vanuit puur natuurkundig standpunt kun je niet anders dan besluiten hoezeer alles met alles verbonden is. Een boodschap die op dit ogenblik meer dan ooit van toepassing is.

Afgelopen dagen een boekenbon gekregen onder de kerstboom? Voilà, hier een warme suggestie.

Meer info

Fnac: 

• Zeven korte beschouwingen over natuurkunde, zie hier
• Seven Brief Lessons on Physics, zie hier

Bol.com

• Voor alle beschikbare publicaties van Carlo Rovelli, klik hier

Meer assertiviteit

Gisteren zag in de Fnac een boekje over assertiviteit.

Assertiviteit is vooral nee kunnen zeggen

• Krachtig
• Maar wel respectvol en constructief

Dat laatste kun je bereiken door vooral te zeggen wat je zelf  wel wil in plaats van de focus te leggen op wat je niet wil. 

Dat leek het uitgangspunt van het boek. Het leek mij goed uitgelegd. Zelf zou ik misschien nog toevoegen:

• Spreek uit jezelf, spreek in de eerste persoon
• Zeg niet: "Jij zegt...", of erger nog "Jij bedoelt..."
• Maar begin je zin eerder met "Ik": "Ik hoor jou zeggen...", "Ik begrijp dat..."
• Dat komt veel minder agressief over. 
• Focus minder op de woorden die misschien gezegd zijn, maar focus op wat je bedoelt en wat de achterliggende bekommernissen zijn.
• Een discussie is geen wedstrijd die je wil winnen. Het is een zoektocht naar een oplossing waarbij je alletwee wint.
• Dus ook zeer belangrijk: naar elkaar luisteren. Luister actief door geregeld aan de ander te vragen "Begrijp ik dat je wil zeggen..."

Vandaag leren kinderen op school nee zeggen. Dat is al een goed begin. Ik denk dat onze maatschappij dringend meer nood heeft aan assertiviteit. Zeker nu in onze maatschappij groepen mensen tegen elkaar worden opgezet in een drang naar polarisatie.

• We moeten nee zeggen tegen geweld en onrespectvol gedrag
• Maar we moeten ook meer naar elkaar luisteren. 

Er zijn nu veel te veel dovemansgesprekken. Ik stel vast dat bij heel wat discussies de verschillende partijen niet eens door hebben dat ze alletwee over iets anders bezig zijn. Dat de betekenis van sommige woorden in andere culturen of contexten soms een heel andere betekenis hebben.

Als we met onze vooruitgang willen maken, denk ik dat wij niet alleen technologie nodig hebben, maar ook de opbouwende kracht van assertiviteit.