zondag 8 juni 2014

Nerds en techneuten: Sales is leuk!

Verkopen? Dat leek mij het saaiste werk ter wereld. Vroeger was ik meer met projectwerk bezig. Behalve cameraman, wilde ik uitvinder worden. Ik heb dan ook voor uitvinder gestudeerd, ingenieur:

  • Oplossingen zoeken voor problemen,
  • Nieuwe concepten bedenken en uitwerken, 
  • Alleen, of samen met collega's.

Ik heb gekozen voor de computerwetenschappen. Ik kwam op IT-afdelingen terecht. Als IT'er kom je in contact met zowat iedereen binnen het bedrijf, want iedereen maakt tenslotte gebruik van IT. Ik moet bekennen dat ik met Sales niet zo hoog opliep. 

Ik herinner mij één verkoper die soms heel laat afkwam met opdrachten voor IT, alhoewel hij al veel langer op de hoogte was van het werk dat gerealiseerd moest worden. Bovendien trof het mij ook dat hij ook niet voor de beste win-winsituatie ging.

Ik illustreer dit aan de hand van een voorbeeldje. Voor een logistiek project waarbij er etiketten op pakjes moesten geplakt worden, legde de verkoper uit aan zijn klant dat wij om het even wat op die etiketten konden drukken: logo's, barcodes, adressen, enz. Hij verkocht dit al een toegevoegde waarden maar eigenlijk zadelde hij zijn klant op met huiswerk: ontwerp uw etiket. 
Daarna, kort voor de deadline, kwam hij naar IT met zijn opdracht. Dat was zonde, want wij hadden al programma's die etiketten drukten. Hij had beter aan zijn klant verkocht dat wij zijn etiket zouden ontwerpen op basis van onze ervaring. Zo verkochten wij meer toegevoegde waarde (onze ervaring met etiketontwerp), en er waren minder onkosten (we konden meer programmacode hergebruiken). 

Verkopen leek mij saai en repetitief:

  • Hunt,
  • Convince,
  • Sell,
  • Repeat. 

Bovendien leek het mij aan je energie te vreten omdat je eigenlijk meestal bot vangt. Ik had het gevoel dat er veel energie werd verspilt.

Maar je kan het ook anders zien.

  • Het zijn de verkopers die de projecten binnenhalen op een bedrijf. 
  • Als verkoper bepaal je dus mee wat het bedrijf doet. 
  • Als verkoper ben je ondernemer. 

Bovendien

  • Mensen kopen graag. 
  • Alleen, ze voelen zich niet graag bekocht.

Ik vind het bijzonder boeiend om op zoek te gaan naar nieuwe mensen die met media bezig zijn. Ik hoor graag hoe zij hun projecten realiseren en ik vind het bijzonder leuk als ik mee kan nadenken en mee technologie kan leveren.

Slechts na een minderheid van gesprekken volgt er een verkoop. Dat is geen mislukking, een gesprek is een actie om een relatie te onderhouden. Zelfs techneuten zullen het (h)erkennen, sociale contacten zijn een rijke bron van energie.

Bovendien, wanneer ik in een televisiestudio ben, voel ik chemie, en realiseer ik mij weer waarom ik het allemaal zo graag doe. Ik geniet ervan om mijn passie te kunnen delen met andere broadcast geeks bij mijn klanten.

Vroeger was ik ervan overtuigd dat de IT'ers het hardst en het meest werkten op een bedrijf. De mensen van Sales leken mij het minst te werken. Ondertussen heb ik dat laatste beeld heel sterk bijgesteld. Een goede offerte opstellen, daar kun je veel tijd in steken. Dat was een eerste onderschatting. Welke producten, welke merken, welke modellen moet ik voorstellen? Hoe kunnen wij dit configureren? Hoeveel manuur moet ik aanrekenen?

Er gaat veel tijd en energie naar productkennis. Die is ook heel belangrijk. Die moet je opbouwen en voortdurend bijspijkeren. 

Ik stel vast dat heel wat verkopers overdag heel wat tijd steken voor klantencontact, en 's avonds veel tijd steken om de dossiers af te werken. Mensen in Operations zien vaak alleen dat eerste.

Salesmensen hebben dan weer soms het gevoel dat de mensen van Operations niet snel genoeg zijn en teveel weerstand opwerpen.

Hier denk ik dat het verhaal niet zwart-wit is. Salesmensen zijn vaak de gangmakers. Zij moeten soms snel keuzes maken en beslissingen nemen. De weerstand, is soms de natuurlijke weerstand die wij allemaal hebben wanneer wij met verandering geconfronteerd worden. Soms is er nood aan change management, moet je Operations begeleiden bij het aanpassen aan nieuwe situaties.

Een verkoper kan het zich dikwijls door tijdsdruk niet permitteren om alle details uit te pluizen. Bij Operations worden die details opeens wel belangrijk. Het kan het verschil zijn tussen een werkende oplossing en mank lopend project. Het kan het verschil zijn tussen winst en verlies. Bij Operations hebben ze zeker niet altijd ongelijk.

Als ik met een nieuw project begin, maak ik er dan ook een punt van om ook mijn technische collega's er minstens even bij te betrekken. Zo merk ik dat er veel meer betrokkenheid is wanneer ik ze nodig heb voor technisch advies. En het valt mij ook op dat ze veel sneller met een glimlach aan een nieuw gewonnen project beginnen. 

zaterdag 7 juni 2014

Media: Verkiezingen, drukke dag

Op zondag 25 mei 2014 vond de moeder der verkiezingen plaats in België. Op die dag gingen we met z'n allen nieuwe vertegenwoordigers kiezen voor onze parlementen op Vlaams niveau, op Belgische niveau en op Europees niveau. Voor journalisten en media een zeer drukke dag, maar wel een dag om duimen en vingers af te likken.

In Vlaanderen zetten de twee grootste televisiezenders elk hun topankers in voor verkiezingsmarathonprogramma's. De openbare omroep VRT startte om 12 uur op Eén met Martine Tanghe. De commerciële omroep Medialaan zond al een eerste keer uit om 9 uur met in de pilootstoel Stef Wauters.


VRT Nieuws verhuisde met een horde redacteuren naar het Vlaams Parlement. Van daaruit maakte een team van 100 à 200 mannen en vrouwen een uitzending. Hierbij werd de VRT-regiewagen HD01 ingezet. Deze wagen is een wagen die bij Videohouse wordt geleased. Bijgevolg was er ook heel wat volk van Videohouse van de partij.

Om de verkiezingsresultaten te visualiseren, huurde VRT Eurogrip. Eurogrip wordt regelmatig ingehuurd bij de Vlaamse en buitenlands media voor hun kranen. Sinds kort biedt Eurogrip de nodige hardware om augmented reality aan beelden toe te voegen.  Zo ook voor VRT in het Vlaams Parlement.

Concreet houdt dat in dat met het materiaal van Eurogrip balkjes met verkiezingsresultaten konden gevisualiseerd worden die echt leken voor de presentator te staan. Augmented reality wil eigenlijk zeggen: we verrijken het oorspronkelijk beeld met Ivan De Vadder door er grafiek aan toe te voegen. Wat is er zo speciaal aan? Bestond dit vroeger al niet?

Vroeger kon je ook al grafiek aan beeld toevoegen. Maar wel met één heel groot verschil: de camera mocht niet bewegen, nu wel. Eurogrip verhuurt de hardware om te meten in welke positie een camera zich bevindt. Die positie wordt samen met de gegevens over lens (zoom en scherptestelling) doorgestuurd naar een computer. Die computer kan dan de grafiek genereren gezien vanuit het juiste perspectief en met de juiste scherptestelling. Vermits de verkiezingsresultaten in 3d-grafiek werden gegooid, zagen die resultaten er ook uit als echte 3d-balkjes. Die 3d-illusie werd versterkt door de camera (op een kraan) zachtjes te bewegen.

Een bewegende camera laat dus niet alleen toe om letterlijk op bepaalde resultaten in te zoomen, een zachte beweging maakt voor je ogen ook beter duidelijk wat vooraan en achteraan ligt.

Ook VTM was in het Parlement. Dany Verstraeten was er de lokale anker. Videohouse heeft hier haar nieuwste regiewagen voor het eerst ingezet. VTM kreeg dus de primeur.





Bij VTM was de pièce-de-résistance een grote gebogen HD-videowall, gehuurd bij DB Video. Die stond opgesteld in de redactie. met de rug ongeveer naar de rug van het nieuwsdecor.

Wat was hier de innovatie? Precies het inzetten van de led-technologie. Tot voor kort waren leds veel te groot. Led-walls zien er wel goed uit als je ze van ver bekijkt, maar bij het inzoomen zie al snel de beperking van de beeldscherpte. Hier waren de leds amper 3 mm groot. Hierdoor kon een camera ook inzoomen op deelresultaten.

Ook de interactieve grafiek op die led-wall getoond werd, was van topniveau.



In het Vlaams Parlement was er nog ander volk. RTL had DB Video ingehuurd. Zij hadden een regie in flightcases geïnstalleerd.

De West-Vlaamse omroepen Focus-WTV waren er met twee journalistenteams. Het productiebedrijf rond Focus-WTV, Picstory gaf dan ook de nodige ondersteuning.



De grote drukte rond het Vlaams Parlement stond in schril contrast met de stilte rond het federaal parlement. Het ligt wel vlakbij het Vlaams parlement, maar daar was geen kat te bespeuren.



Aan het hoofdkwartier van de Parti Socialiste, stond er ook weer een kolonne zendwagens voor VTM (Space Lynx), RTL (Headline News) en RTBF. Wat later kwamen er ook nog twee motoren met rugzakjournalisten. VTM en RTL hadden zo nog een extra camera die via gsm-technologie een rechtreekse verbinding konden maken wanneer Elio Di Rupo er zijn intrede deed.  Die rugzaktechnologie werd geleverd door Anyvision Media Services.

Die rugzaktechnologie liet toe toe om politici live te volgen terwijl ze met de auto reden.

Behalve VTM en RTL, huurden ook TV Oost (Sint-Niklaas) en TV Limburg BE zo'n mobiele zendpakketten bij Anyvision Media Services.

Aan het Europees Parlement was er ook bedrijvigheid. DB Video was al maanden bezig met producties rond de verkiezingen voor het Parlement. Op de dag van de verkiezingen stond het zwaarste geschut van DB dan ook daar opgesteld.

Voor de Vlaamse media was het een bijzonder drukke dag met veel rechtstreekse interventies vanuit tientallen locaties. Een hele organisatie.

Als leverancier van broadcasttechnologie was het voor ons echter een rustige dag. Ons werk (het leveren van technologie) was al maanden voordien gebeurd. Het was mooi weer, dus een uitgelezen kans om een motortochtje te maken langsheen alle grote mediabedrijvigheid. Voor een fotoverslagje: klik hier.








Nieuw bij Google: Verhalen

Google heeft een nieuwe feature: Verhalen. Het is eigenlijk een uitbreiding van Foto's bij Google+. En ik vind het ook leuk en interessant.



Ik zag deze nieuwe optie voor het eerst toen ik een nieuwe blog wilde schrijven. Op 25 mei 2014, de dag van de verkiezingen heb ik een motortochtje gemaakt. Ik reed langs de belangrijkste omroepen, het Vlaams parlement en het hoofdkwartier van de PS. Onderweg had ik de gelegenheid om heel wat foto's te maken. Uiteindelijk heb ik besloten om ook een beeldverhaal te maken in Google Verhalen.

Foto's neem ik voornamelijk met mijn smartphone. Immers, dat gaat heel gemakkelijk en vlot en voor publicatie op een scherm of op een website is de kwaliteit excellent. Om de foto's bij te houden, heb ik mijn smartphone zo ingesteld dat alle foto's opgeladen worden bij Google Foto's. Zo heb ik telkens ook een back-up.

Vermits ik veel foto's maak, zet ik ze in Albums. Zoals bij heel wat foto-websites of foto-archiefprogramma's, kan je zo foto's die bij elkaar horen, ook bij elkaar groeperen.

Bij het concept Albums zitten er mij echter twee dingen dwars:
  • Vermits ik heel veel foto's heb, riskeer ik uiteindelijk ook veel albums te hebben, tenzij ik slechts een beperkt aantal albums maak die dan weer elk zeer veel foto's bevatten. Dit zou opgelost kunnen worden indien je in een album ook een andere album zou kunnen creëren. En zo zou je al je foto's hiërarchisch kunnen ordenen, zoals bij folders op een pc.
  • Ik wil graag alle foto's die bij elkaar horen in dezelfde album zetten. Maar dan wil ik die niet zomaar delen. Immers niet alle foto's zijn even geslaagd. En soms neem ik ook een reeks foto's die sterk op elkaar lijken. Als ik een album wil delen, dan wil een verzameling tonen van de sterkste foto's.

Voor het eerste probleem is er nog geen oplossing. Al denk ik dat die er in de komende jaren wel moet komen. Immers, ik zal beslist niet de enige zijn met een stilaan aanzwellende collectie digitale foto's.

Voor het tweede probleem heeft Google een fantastische oplossing bedacht. Naast Albums, zijn er nu ook Verhalen! Een verhaal is precies een selectie foto's uit een album. Zo kan ik al mijn origineel fotomateriaal nog bijhouden in Albums, maar toon ik het beste in een Verhaal.

Bovendien stelt Google dat ook nog op een leuke en interactieve manier voor. Zo kan ik een beeldverhaal maken.

Om het mij gemakkelijk te maken, heeft Google mij  automatisch zelf al tientallen verhalen voorgesteld op basis van tijd, datum en locatie. Ik kan deze verhalen al onmiddellijk delen. Maar ik kan ze ook eerst aanpassen.

Heb je zelf foto's bij Google Photo? Kijk dan .onder "Meer" naar "Verhalen"

Hier mijn fotoverslag over mijn motortochtje langs de Vlaamse media bij de verkiezingen:
https://plus.google.com/110812973930798430600/stories/f86f3a0b-75ca-38f9-835e-e04e7122f49a14635d9d2b0/1?authkey

Smartphone > Google Foto's > Google Albums > Verhalen

zondag 1 juni 2014

Las Vegas - Congresstad - Gokstad

Dè hoogmis voor televisiezendertechnologie vindt jaarlijks plaats tijdens de eerste helft van april in Las Vegas. Dit jaar opende de NAB Show haar deuren op maandag 7 april tot de volgende vrijdagmiddag 10 april 2014. Zoals steeds vond deze beurs plaats in het Las Vegas Convention Center. Dit jaar ben ik er voor het eerst naar toe geweest.



In 2000 was ik wel al eens een etmaal in Las Vegas geweest. De stad heeft een eenvoudige structuur: er is één lange hoofdweg, "The Strip" genaamd. Langs die weg liggen extravante extra-large hotels, allemaal met casino's. Aan het uiteinde ligt de luchthaven.



Elk van die hotels hebben een thema. Het Caesars Palace, wil je doen geloven dat je in Oud-Romeinse straatjes wandelt, het Luxor Hotel heeft de vorm van een piramide, Paris heeft een verkleinde kopie van de Eiffeltoren enz. Alles is op grote schaal gebouwd. Hotels kunnen duizenden gasten ontvangen, wat de stad ideaal maakt om grote congressen te organiseren.



Veertien jaar geleden was mij de kitsch opgevallen. De casino's vond ik gewoon lelijk: allemaal gokmachines en klatergoud. Nu ben ik even door de nieuwe hotels Encore en Wynn gestapt. Daar zag ik al een poging om casino's en attracties stijlvoller in te kleden. Dat mocht ook wel, kostprijs voor Encore: 2.5 miljard dollar. Anderzijds viel mij ook een enorme verlaten bouwwerf op aan de andere kant van de straat. Die ligt blijkbaar al enkele jaren stil. De crisis heeft hier duidelijk hard toegeslagen. Naar verluidt is er sinds vorig jaar weer een remonte.

Las Vegas is een waanzinnige stad: een half miljoen mensen, midden in de woestijn! Wat een verspilling aan energie voor al die airconditionings! En wat een verspilling aan drinkwater!



Las Vegas wordt ook Sin City genoemd, de hoofdstad van de zonde. De casino's proberen een gat te slaan in je portemonnee, maar op allerlei andere manieren probeert de stad in te spelen op lust en vertier. Het is ook een stad van seks en drugs
. 


Lekker en goed (begrijp ook: gezond) dineren, is moeilijk. In het straatbeeld zie je veel jonge mensen met serieus overwicht. Een goed restaurant vinden dat je cholesterolspiegel niet aanvalt, is een hele uitdaging.

Las Vegas huisvest ook heel wat gepensioneerden. Mensen gaan er wonen om de warmte op te zoeken. De casino's regelen gratis vervoer.

Ik zat niet echt in de flow toen ik er was. Als ik vrouwen of mannen van alle leeftijden zie staren of hangen aan die machines, dan ontgaat mij toch de fun van het hele gebeuren. Het ligt wellicht ook aan mij, spelen met geld vind ik zo onbegrijpelijk. 




Bij mij lag de focus op het bezoek aan NAB. Daar zie je de laatste evoluties en trends op gebied van broadcast technologie en je ontmoet er ook alle mensen die er mee bezig zijn. En dat vond ik wel bijzonder leuk.










NAB 2014

Vroeger ging ik naar beurzen voor radio- en televisieomroepen uit persoonlijke interesse. Nu is het nog leuker omdat ik er met klanten en leveranciers boeiende afspraken maak. Alleen, nu rest er minder tijd om even onbevangen de sfeer en trends op te snuiven.


Begin april 2014 was ik op NAB in Las Vegas, dè toonaangevende beurs in de wereld. Wat viel er op? 


4K en IP

Het viel op dat 4K minder prominent was. Er werd meer ingezet op IP. Eerst even schetsen.

Na het wegebben van 3D, was 4K dè term van vorig jaar. 4K is de opvolger van HD: (full)HD is ongeveer vijf keer scherper dan SD, 4K is vier keer scherper dan HD, of dus zo'n twintig keer scherper dan SD. Het lijkt mij een logische evolutie. Je kan het vergelijken met de evolutie in de fotografie. Alleen verloopt die niet zo vlot. En dat is ook te verklaren.

Niet alleen moeten miljoenen huiskamers hun toestel vervangen, televisieomroepen zijn genoodzaakt om zeer zware investeringen uit te voeren. Ze moeten hun hele infrastructuur vervangen. Ook de Telenets en de BelgacomTV's mogen heel wat op de schroothoop gooien. Komt daar nog bij dat die investeringen extra hoog zijn omdat die nieuwe standaarden telkens de allersnelste en de allernieuwste hardware vereisen. Bij de fotografie is dat vandaag anders. Wanneer er nieuwe fototoestellen met hogere resolutie gelanceerd worden, heb je niet echt een zwaardere computer nodig. Ook kan je je huidige IT-netwerk blijven gebruiken. Bij video is dat dus anders.

Vooral de upgrade van SD naar HD is zwaar. Meer nog, ze is nog steeds niet helemaal rond. VRT is nog niet 100% HD. Maar evenmin BBC of de grote Amerikaanse zenders. Dat is vooral te wijten aan het feit dat de upgrade ook een upgrade is van hardware: alle beeldmixers, beeldverwerkers en alle netwerken moeten vervangen worden.

Elk jaar worden computers en hardware krachtiger. Die evolutie gaat sneller dan de evolutie binnen de AV-wereld. Dat heeft als voordeel dat de in de toekomst upgrades meer software-upgrades zullen zijn, en dat is heel wat goedkoper.

Thuis gebruiken wij HDMI standaarden tussen de AV-toestellen. Op televisieomroepen zijn het voornamelijk SDI-standaarden. Het nadeel van de SDI standaarden: telkens er een nieuwe schermresolutie wordt geïntroduceerd, moet er ook een hele internationale procedure doorlopen worden om een bijhorende nieuwe standaard te definiëren.


Maar er is een kaper op de kust. Cinegy orakelt zelfs "SDI is dead." IP staat voor Internet Protocol, het is een standaard die al jaren wordt gebruikt voor data over het internet. Die standaard wordt inmiddels al gebruikt voor telefonie. Door het digitaliseren van telefoontoestellen, wordt een telefoongesprek een stroom van uitwisseling van data. Voice over IP heet dat, kortweg VoIP. Hierdoor heeft een bedrijf niet langer nood aan twee onafhankelijke netwerken, maar kan alles over een netwerk. Gevolg: kostenbesparing.

Er is een gelijkaardige evolutie binnen de videowereld. Stilaan wordt informatietechnologie krachtig genoeg om ook professionele videosignalen te versturen via IP. Om hetzelfde signaal via IP te versturen heb je wel zwaardere machines en vooral meer bandbreedte nodig. Maar de kost wordt uiteindelijk ruim gecompenseerd omdat je gebruik kan maken van standaardcomponenten.

Wanneer bestaande infrastructuur over een aantal jaren aan vervanging toe is, zullen omroepen makkelijker voor IP kunnen kiezen. Wanneer ze daarna willen upgraden naar 4K, zal de kost minder ingrijpend zijn.


In Japan kondigt de openbare omroep NHK aan dat het zelfs 4K zal overslaan, en onmiddellijk Super HiVision, of 8K zal introduceren. Dat is een standaard die nog eens vier keer scherper is. Inderdaad, 16 keer scherper dan FullHD.

De dag dat een omroep in de toekomst de stap van 4K naar 8K zal willen maken, zal duidelijk makkelijker verlopen via IP. 

Dat 4K deze NAB wat minder aandacht kreeg, is logisch. Het getuigt zelfs van realisme vermits we nog een paar jaar nodig voor alles in HD wordt geproduceerd. We moeten vandaag dus niet teveel kruit verschieten voor 4K. Wel is het verstandiger om eerder te investeren in de infrastructuur waar die toekomstige videostandaarden op kunnen draaien, en dat is duidelijk IP.

Bovendien is IP niet alleen interessanter omdat je met standaardcomponenten werkt, ook de bekabeling is eenvoudiger. Bij SDI loopt er één videosignaal over één kabel. Bij IP verbind je een toestel met één kabel aan het netwerk. Over die kabel kunnen verschillende videosignalen lopen. Gevolg: een bijkomende besparing. Ook is het makkelijker om een bestaande infrastructuur te wijzigen of aan te passen door toestellen toe te voegen of los te koppelen van het IP-netwerk.

Evertz was een producent die in de kijker liep met zijn IP oplossingen. Niet onterecht viel Evertz in de prijzen. Centraal stond de nieuwe router EXE, die duizenden videosignalen kanaliseert. Die EXE is een echt monster. Per seconde kan die tot 46 Tb versturen! Indien je hier traditionele (SDI) kabels zou moeten gebuiken, dan heb je er duizenden nodig. Dankzij die IP technologie is dat een heel stuk beperkter.


Waar kun je zo'n groot beest gebruiken? De eerste twee exemplaren staan bij de grote Amerikaans sportzender ESPN.

Consumentenelektronica

Vroeger trokken de standen van fabrikanten als Sony de meeste aandacht. Nu verschuift die meer en meer naar bedrijven als Blackmagic Design en GoPro. Die merken zijn prijsbrekers.

Dat is heel goed nieuws voor jonge filmmakers. Maar het verandert ook het businessmodel van de bestaande leveranciers. Vijftien jaar geleden kon de broadcastwereld in België rekenen op een team van vijftig Sony mensen. Vandaag is dat team gedecimeerd, en blijven er een drietal mensen over, die bovendien ook diensten moeten leveren aan de omroepen in de andere Europese landen. Dienstverlening komt dus onder druk te staan.



Concentraties

Ook viel het mij op dat er op NAB overnames werden aangekondigd. Een paar voorbeelden.


Kroma Telekom, producent van professionele monitoren, komt in handen van AEQ, een speler op gebied van audio. 

Miranda (bekend voor zijn routers [= videodoorschakelapparatuur] en multiviewers [toestellen gebruikt worden in regieruimtes om veel verschillende videobronnen te visualiseren op een of meer schermen]) werd overgenomen door Grass Valley. Die laatste verkocht al camera's en onder andere videomixers. Zo kunnen merken meer en meer een compleet gamma aanbieden.

Het is een proces dat al eerder was begonnen. "Grass Valley, A Belden brand" luidt het. Belden was oorspronkelijk een producent van kabels...


Zo waren er nog een aantal aankondigingen: Digital Rapids wordt overgenomen door Imagine Communications en Amberfin komt onder de Dalet paraplu.



Bij een producent als Evertz zie je dat de het gamma ook uitbreidt. Weliswaar minder via overnames. Die producent levert ondertussen zowat alles vanaf de uitgang van een camera tot in het netwerk van Belgacom en Telenet.

Nog andere bezienswaardigheden?

Studiotech was ook aanwezig op NAB! Op de stand van ATCi vond je de Studiotech Mobile Studio. Je kon er zien hoe je in combinatie met hun uplink en downlink satellietschotels een eenvoudige captatie kunt organiseren.


In de gangen tussen de hallen kon je een stand van een stuk hardware zien die dateert van 1975: een kleurenvideobandopnemer. Die machine vrat 2 duimsbanden. In het filmpje hieronder zie je eerst een bedieningspaneel met een elektronische teller terwijl de band terugspoelt, daarna zie je hoe een trommel met vier koppen de band leest of schrijft. Dit is een toestel dat je kan terugvinden in het Museum of Broadcast Technology in de buurt van Boston. (zie http://www.wmbt.org/)


Vergelijking met IBC?

De tweede beurs op gebied van broadcast op deze planeet, is IBC. Elk jaar rond 10 september. Voor ons bijzonder makkelijk toegankelijk, want die vindt plaats in de RAI in Amsterdam.

Vroeger was NAB de beurs waar je de nieuwigheden vond. Immers, de producenten lanceerden hun producten eerst voor de televisiestandaard NTSC, die in de Verenigde Staten gebruikt wordt, en daarna pas volgden de andere standaarden (PAL en SECAM). Vandaag is alles digitaal, en is die kloof tussen standaarden er zo niet meer.

Maar door die traditie is NAB de beurs waar producenten traditioneel eerder hun nieuwigheden aankondigen. Tegen IBC wordt die aangekondigde technologie dan effectief beschikbaar.

Is NAB nu veel indrukwekkender dan IBC? Ik vond van niet. Misschien is IBC zelfs wat groter. Op NAB zijn de hallen misschien vier keer groter, maar IBC heeft dan ook vier keer zoveel hallen. Ik had het gevoel dat in Amsterdam alles wat compacter op elkaar staat. Op NAB had je dan wat meer licht en ademruimte. Ook zijn de steden heel erg verschillend.

Voor televisieomroepen is de combinatie NAB + IBC ideaal. Zo kan je ongeveer om het half jaar even bijpraten met de leveranciers. Omroepen die met concrete investeringsplannen zitten, kunnen er met hun vragen heel terecht. Zij die pas over enkele jaren grote investeringen op het programma zetten, kunnen nu al de trends opzoeken die tegen dan van belang zullen zijn. Heel efficiënt, want iedereen is op hetzelfde moment op dezelfde plaats.

Vermits ik tussen de omroepen en de leveranciers in zit, is het voor mij een goed moment  om zowel klanten als leveranciers te ontmoeten. Ook biedt het mij kansen om met klanten demonstraties bij leveranciers te organiseren.


Zie ook Las Vegas - Congresstad - Gokstad

dinsdag 27 mei 2014

Engels voor broadcaster engineers

Engels voor broadcaster engineers:

Eindregie = Presentation = Pres
Lijnencentrum = MCR = Master Control Room
Centrale technische ruimte = CTA=  Central Technical Area
Regie = Gallery = Studio control room

zaterdag 1 maart 2014

Verhalen en perspectieven - Mixed Kebab

Eindelijk heb ik Mixed Kebab gezien. Kevin verliefd op Turkse islamistische Ibrahim, Ibrahim  keert naar zijn thuisland omdat hij uitgehuwelijkt wordt, enz.

Soms was de film knullig, maar de film heeft zeker ook zijn sterke kanten.



We leren ook Furkan kennen. Hij is de jongere broer van Ibrahim. Hij blijkt een straatboefje die in de handen valt van Antwerpse moslimfundamentalisten. We zien ook dat het spijbelen, het hufterige en criminiele gedrag van Furkan ook binnen het Turkse gezin niet bepaald op gejuich wordt onthaald. Al kiest de patres familias dan wel op een gegeven moment voor Furkan op basis van een religieus-homofoob motief, je voelt ook de onmacht van die vader.

Eén van de sterktes van deze film, is dat je ook de stem hoort van de andere kant. We horen wel partijleiders van bange blanke mensen "Ze hebben hun kinderen niet in de hand!" Ook hoor je predikt Wilders dat de Islam des duivels is. Wat je bij Mixed Kebab ziet, is realistischer

Ik heb het genoegen gehad om heel wat mannen en vrouwen te leren kennen die hun wortels hebben in de Noord-Afrikaanse landen. Ik merkte helemaal geen extremisme. Eerder een cultuur met minder stress en meer oog voor het menselijke. Als een zoon ontspoort, dan is het niet juist dat vader daar onverschillig laat. Integendeel. Ook zie je hoe de andere familieleden zijn gedrag afkeuren. Vader is machteloos door taal- en cultuurbarrière.

Tijdens mijn opleiding Interne en Externe Marketingcommunicatie, beweerde een prof dat een goede manager (leider) zich weet te onderscheiden door zijn medewerkers te leren dat iedereen de wereld ziet vanuit een ander perspectief. "Waarom doet die van Finance altijd zo lastig?", "Die verkopers zadelen ons op met de meest onmogelijke vragen en deadlines!", "Die van Operations hebben altijd zoveel tijd nodig, en ze staan altijd weigerachtig tegenover een beetje verandering!" Beslist uitspraken die niet onbekend in de oren klinken.

Ik denk dat de bewering van die prof bijzonder juist was. Ik ben ervan overtuigd dat ze veel verder gaat. Ze is ook van toepassing op de leiders binnen onze samenleving. Vandaag laten veel leiders zich leiden door polarisatie. Met andere woorden door de nadruk te leggen op wat mensen (onder)scheidt. Bovendien worden ze daarvoor vaak ook nog beloond in de stemhokjes. Wat tot vicieuze toestanden leidt. Kijk naar de (kleinere) integratieproblemen in België, maar ook naar de spanningen in Oekraïne.