Video - Voor het eerst met een steadicam...

Eigenlijk had de titel moeten zijn: Voor het eerst met een camerastabilisator op stap. Maar zoals we een balpen ook wel eens een bic durven noemen, is steadicam het gemeenzame begrip voor een camerastabilisator. In dit geval ging het om een steadicam van Eemov.

Voor het eerst met een camerastabilisator

Wat is een steadicam? Het is een systeem dat je rond je lijf vastmaakt, waaraan stangen zitten waarop je een camera kunt vastmaken. Op die manier kun je een camera dragen, maar het systeem is door een spel van veren, gewichten en evenwichten zo in elkaar gemonteerd, dat het schokken opvangt. Hierdoor krijg je veel mooiere vloeiende camerabewegingen.

De Steadicam van Terzake en Reyers Laat (Studio 5, VRT)

Het openingsbeeld bij Terzake (elke werkdag op Canvas van 20.00 tot 20.40 uur, VRT) wordt tegenwoordig met een Steadicam gemaakt. (Een steadicam van het merk Steadicam ;-) ) Ook de meeste andere camerabewegingen in Terzake zijn met die Steadicam gemaakt. Rond 21.00 uur wordt die camera in dezelfde studio gebruikt voor het programma Reyers Laat, dat dan ongeveer rond 22.30 uur wordt uitgezonden.

Alhoewel de beelden heel mooi kunnen zijn, ben ik soms wat teleurgesteld van de kwaliteit bij deze twee programma's. De bewegingen zijn niet altijd perfect afgewerkt. Soms heeft de camera de neiging om wat te kantelen.

Bij een videoregistratie met verschillende camera's, vind ik het bijzonder leuk om met een mobiele camera rond te lopen. Ik heb niet zo'n superconditie, het is een zware job, maar als ik een mobiele camera vast heb, vergeet ik het gewicht, en ga ik helemaal op in de job op jacht naar mooie beelden en camerabewegingen. Het is bijna een soort trance, zo geconcentreerd ga ik er in op.

Een vriend, Levi, die al vaker regie deed bij multicamregistraties, voorspelde mij dat steadicam echt iets voor mij is.

In actie met een mobiel camera

Vorige donderdagavond hebben wij dan eens een steadicam van Eemov geprobeerd. Levi, een andere vriend, Mark, en ik. Gelukkig wist Levi al hoe je een steadicam in elkaar zet. Ik had al gehoord dat  het soms veel tijd vergt voor een steadicam helemaal is afgesteld. Maar eigenlijk viel dat allemaal heel erg mee. Vrij snel had Levi rond hem, en liep hij ermee rond.

Eerst hebben wij er een spiegelreflexcamera op vastgemaakt. Een Canon 7D. Spielgelreflexcamera's worden ook vaak gebruikt om te filmen. Voor een redelijk goedkope prijs kan je verrassend mooie beelden maken van professionele kwaliteit.

Daarna hebben wij er de camera van Mark op vastgemaakt: een Sony PMW-EX1. Dat is een lichte professionele camera.

Daarna heb ik de steadicam ook geprobeerd. Buiten mijn verwachting om, was dat een bijzonder leuke en opwindende ervaring. Waarom buiten mijn verwachting? De beelden die je op tv ziet zijn soms bijzonder mooi. Maar ik had wel al gehoord en gelezen, dat het niet zo eenvoudig is om ze te maken.

Vooreerst herinner ik mij al van vroeger, dat er altijd werd gezegd dat het zo zwaar was. Een steadicamoperator werkt maximaal 20 minuten aan een stuk. Het is is bijzonder belastend voor de rug.

Ook had ik al vernomen dat het heel wat oefening vergt. Die camera beweegt niet altijd zoals je wil.

Ik had mij eigenlijk aan een avond met veel zoeken en klungelen verwacht. Maar dat was helemaal niet zo.

Eerst heb ik de vest stevig met de klittenbanden omgegord, en daarna het systeem met de armen en de stang vastgemaakt. Met Levi en Mark erbij, was het zo gebeurd.

Het gewicht viel alvast heel erg mee. Dat komt ook doordat de camera licht is (ca. 3,5 kg). Met een camera van 10 kg zal het wel een stuk zwaarder zijn. Vroeger was het nog veel zwaarder, toen konden camera en monitor 20 à 30 kg wegen. Gelukkig was dit nu niet het geval. Ik had zelfs het gevoel dat ik er een hele dag mee zou kunnen rondlopen.

Dat de camera een beetje z'n eigen gang wil gaan, voel je al heel snel aan. Het lukt niet om er plotse bewegingen mee te maken. Logisch ook, want het hele systeem dient om plotse bewegingen op te vangen. Je moet een beetje uitkijken hoe je beweegt, anders gaat de camera kantelen en roteren. Maar eenmaal je voeling hebt met de inertie en met de mobiliteit van de camera, kun je er heel toffe vloeiende bewegingen mee maken.

Met het systeem rond je lijf, kan je de camera ook goed stil houden. Je kan er ook mooie statische shot mee maken. Dat viel mij ook op. Het is nog niet zo vast als op een statief, maar het viel mij op dat het toch dicht in de buurt komt. Dat laat dan ook toe om een statisch shot te combineren met een camerabeweging, om dan weer te eindigen met een mooi statisch beeld.

Het was voor mij een bijzonder prettige verrassing om te zien hoe snel je heel mooie bewegende en ook stilstaande beelden kan maken. Misschien zullen alleen de cameramannen onder ons dit kunnen begrijpen, maar dit was eigenlijk zelfs echt kicken.

In het filmpje zie je mij stappen met de camera. Een filmpje met beelden van de camera op de Eemov vs beelden van de iPhone heb je van mij nog tegoed.

Verkeer - Slimmere knipperlichten vòòr verkeerslichten

U kent ze wel, de oranje knipperlichten een paar honderd meter voor een kruispunt met verkeerslichten. Je treft ze bijvoorbeeld aan op de A12 wanneer je van Brussel naar Antwerpen rijdt ter hoogte van Londerzeel. Zij staan daar omdat het snelheidsverschil groot is. Vierhondervijftig meter voor de verkeerslichten mag je nog 120 km/u rijden, en aan de verkeerslichten moet je als automobilist stil staan.

Wanneer ik verkeerslichten nader die op groen staan, ben ik altijd extra alert. Zodra het licht oranje wordt, moet ik onmiddellijk beslissen wat ik ga doen: stoppen of doorrijden. Niet alleen omdat er vaker flitspalen naast staan, maar ook voor mijn eigen veiligheid en die van de andere automobilisten.

In Britsh Columbia (de meest westelijke provincie van Canada), vind je heel wat autowegen met oranje waarschuwingslichten op 100 à 300 m voor de verkeerslichten. Maar die lichten knipperen niet constant. Die knipperen even voor het verkeerslicht aan het kruispunt oranje wordt. Dat is veel slimmer! Zo weet ik als automobilist dat ik moet stoppen als ik het waarschuwingslicht zie knipperen.

Ik zou dan ook graag willen pleiten voor slimme knipperlichten. Het neemt een stukje rijstress weg, en bovendien knipperen ze enkel op het moment dat ze echt horen te knipperen, wanneer het echt relevant is.

Verkeer - Rood + oranje voor groen is ook groener

Onder andere in Duitsland en het Verenigd Koninkrijk, waarschuwt een verkeerslicht wanneer het op groen gaat springen. Drie seconden voor het rood licht uitgaat, licht het oranje licht op.

In België moet je naar de verkeerslichten van de kruisende richtingen kijken om in te kunnen schatten wanneer je groen gaat krijgen. Dit werd zelfs in het verleden door politie aanbevolen.

Kom je aan een kruispunt dat je niet kent en dat een beetje ingewikkelder is, wordt het moeilijker om in te schatten wanneer het groen gaat worden.

Ik pleit voor een invoering van het rood + oranje licht net voor een verkeerslicht groen wordt om twee redenen:

• omdat het verkeer dan vlotter doorstroomt en
• het is ook groener.

Het eerst spreekt voor zich. Het is bovendien nog nuttiger aan verkeerslichten waar het groene licht heel kort brandt. Dit is bijvoorbeeld het geval aan het kruispunt van de R6 met de N1 in Mechelen. Automobilisten die via de R6 uit de richting Heist-op-den-Berg komen en die naar links willen afslaan, richting Mechelen centrum. Voor die chauffeurs is het altijd heel kort groen. Met deze extra signalisatie, zou er per cyclus toch wel één auto extra door kunnen rijden.

Groener? Hoor ik u al denken. Ik rij vandaag met een "ecovriendelijkere" auto waarvan de motor kan stilvallen aan een kruispunt. Bij mij gebeurt dit helaas nooit, want ik zet de auto in eerste versnelling om onmiddellijk te kunnen vertrekken als het groen wordt. De motor valt alleen uit wanneer de auto niet in versnelling staat. Indien de verkeerslichten het oranje licht zouden laten branden net voor het groen wordt, kan ik de auto uit versnelling zetten wanneer ik tot stilstand ben gekomen aan een kruispunt met verkeerslichten.

Marketing - Basis voor een sterker merk

Op zoek naar een USP (Unique Selling Proposition)? Wil je je merk versterken? Uit welke richting wil je de wind laten waaien voor je missie en visie?

Think out of the box? Makkelijker gezegd dan gedaan. Echter, begin eerst bij je klant. Waarom kiest hij voor jou? Wat zijn zijn echte noden?

Wanneer ik een communicatieanalyse maak, zoek ik altijd naar de basis strategieën, de dieperliggende drijfveren. Het overlopen van de verschillende mogelijke basisstrategieën is ook als een radar. Het is een manier van werken die inspirerend werkt om sterkere ideeën voor een communicatiestrategie uit te werken.

Ik maak de oefening niet alleen voor de klanten, maar ook voor de werknemers en de potentiële werknemers. En zelfs voor de andere stake holders. Zo kun je je een coherenter merkverhaal uitpuren dat veel sterker is. Een verhaal dat beter klopt met de realiteit en dat ook effectiever is, en ook een langere tijd kan meegaan.

Consumer Base Strategies from Marc Vandenbrande

Ronde punten - Neem ze in stijl

Jammer dat er bij de rijopleidingen niet meer aandacht wordt besteedt aan het nemen van  ronde punten.

Om het verkeer vlotter te laten doorstromen, rijd ik dichter bij het middenpunt van het rondpunt naarmate ik er later moet afrijden.

Stel ik wil een rondpunt oprijden met vier armen. Stel dat het rondpunt voldoende groot is, zodat er 2 auto's naast elkaar in een cirkel rond het middenpunt kunnen rijden. Stel ik kom uit het zuiden en ik wil naar het oosten rijden. (blauwe pad op de figuur) Stel er komt een andere auto uit het westen, en die wil naar het noorden.

Die laatste auto moet driekwart van het rondpunt afleggen. Als die auto de buitenste straal van het rondpunt volgt (rode pad), en hij is er voor mij, dan verplicht die auto mij om te wachten, want die auto heeft voorrang.

Als die auto de middenste strook neemt (het pad van de volle groene lijn), dan hoef ik niet te wachten, dan kan ik ook oprijden. Ik neem dan de buitenste strook.

Ik rij soms over het Montgomery-rondpunt in Brussel. Daar is bestaat het rondpunt uit veel meer rijstroken. Daar is het soms ook even aanschuiven voor je op het rondpunt komt. Vooral dan betreur ik het als er een auto het verkeer blokkeert door helemaal de buitenste rijstrook te wanneer hij of zij niet de volgende uitrit van het rondpunt wenst te nemen.

Erger vind ik het als die automobilist van west naar zuid rijdt (groene stippellijn) zonder zijn richtingaanwijzer te gebruiken. Dan moet ik gewoon onnodig wachten. Dat komt helaas ook vaak voor.

Het zou beter kunnen door opleiding.

In Groot-Brittannië helpen ze de bestuurders bij het nemen van rondepunten. Ze voorzien rondepunten van voorsorteerstroken. De rijstroken op de rondepunten zijn ook geen concentrische cirkels. Het zijn spiralen.

Afhankelijk van de exit die je neemt, moet je een andere voorsorteerstrook nemen. Die leidt je naar de juiste spiraalvormige rijstrook. Je blijft dan gewoon tussen de stippellijnen van je rijvak rijden, en je komt automatisch uit bij je gewenste exit.

Deze maatregel vergroot de doorstroomcapaciteit van een rond punt. Voor mensen die wat angst hebben om op een rond te rijden is het ook makkelijker. Dus bij deze ook een pleit om de infrastructuur aan te passen.

Verkeer - Brusselse fietsers kunnen veilig door het rood

Het proefproject waarbij fietsers op bepaalde kruispunten in Brussel door het rood mogen rijden, levert geen problemen op. Zie De Standaard - Brusselse fietsers kunnen veilig door het rood

Sommige mensen opperden dat het verkeersreglement hierdoor ingewikkelder wordt. Misschien wel juist, maar deze regel is wel heel logisch, en het maakt het verkeer ook vlotter.

Ik zou voorstellen om fietsers altijd het recht te geven om door het rood te rijden als ze naar rechts moeten. Mits ze voorrang verlenen aan fietsers en voetgangers die groen hebben. Immers een fietser die enkel rechts af moet, hindert nooit auto's.

Ik vind het zelfs absurd dat fietsers bij rood niet naar rechts mogen. Je maakt het maar mee als fietser: het weer is onguur, het licht staat op rood, en je moet wachten. Puur om het reglement, niet om de veiligheid.

De invoering van een logische regel kan als gevolg hebben dat de vertaling in regels wat werk vraagt en ook dat het reglementenboekje dikker wordt. Maar ik vind het jammer als men daarom een regel zou tegenhouden. Als dat bovendien een regel is die helpt verkeer vlotter te maken, dan lijkt mij dat vooral kafkaiaans.

In de USA mag je door rood rijden om rechts af te slaan, mits er niemand van links komt. Daar is de regel algemeen geldig. Ik heb sterk de indruk dat dit niet erg bijdraagt tot meer verkeersonveiligheid.

Verkeer - Stop voorrang van rechts

In Noord-Amerika bestaat het niet. En in de Angelsaksische landen waar links gereden wordt, kennen ze evenmin de tegenhanger: voorrang van rechts. Op alle kruispunten wordt er altijd een voorrangsaanduiding geplaatst. Dat lijkt mij veel duidelijker en vooral veel veiliger.

In het centrum van Sint-Katelijne-Waver liep vroeger een voorrangsweg. Na de herinrichting van het centrum, is de voorrangsregel opgeheven, en geldt er nu voorrang van rechts. Wat zie ik? Heel veel auto's die op de voormalige voorrangsweg rijden, blijven hun voorrang nemen, ook al zouden ze die moeten afstaan.

Ik heb het gevoel dat er op heel veel kruispunten met voorrang aan rechts er impliciet andere regels gelden. Dit leidt tot gevaarlijke situaties.

In sommige gevallen stel ik vast dat men de voorrang-van-rechtsregel invoert om de auto's te dwingen om te stoppen. Misschien stoppen de meeste auto's dan wel, maar ik vind het onverantwoord om de veiligheid aan een kruispunt op die manier te hypothekeren.

Bovendien creëer je zo ook onduidelijke verkeerssituaties. Neem een gewoon traditioneel kruispunt: twee wegen die elkaar kruisen. Telkens twee baanvakken, telkens tweerichtingsverkeer. Wat als er uit de vier richtingen auto's komen? Wat als dit simultaan gebeurt? OK. dit is een eerder theoretisch geval, maar volgende situatie komt vaker voor.

Ik kom een kruispunt aangereden en ik wil rechtdoor. Rechts komt er ook een auto, en die auto wil ook het kruispunt oversteken. Indien wij de enige twee zijn op dit kruispunt is het eenvoudig. Ik stop, laat de auto rechts het kruispunt oversteken. Maar wat gebeurt er als ik op hetzelfde moment een tegenligger heb die het kruispunt wil oversteken? In theorie moet ik stoppen voor de auto van rechts. Maar die auto van rechts moet ook stoppen, want die moet eerst mijn tegenligger doorlaten.

Wat gebeurt er in de praktijk? Vermits de auto rechts toch moet wachten op mijn tegenligger, kan ik ondertussen het kruispunt oversteken. Dit gebeurt zeker tijdens een ochtendspits als mijn rijrichting de drukste richting is. In de praktijk krijg je op den duur onduidelijke en wanordelijke situaties.

Wanneer ik aan een kruispunt kom, en ik heb eventjes niet de verkeersborden gelet die zo'n 30 à 50 meter voor het kruispunt staan, dan is er soms visueel geen verschil tussen een kruispunt met voorrang van rechts en met een kruispunt waar ik voorrang heb. Wanneer ik voorrang heb, kan ik dat meestal wel zien aan de achterkant van het achthoekig stopbord of de omgekeerd driehoek die de andere richtingen verplicht om mij voorrang te geven. Maar helaas zijn die voorrangsborden niet altijd zichtbaar. Onder andere door het toenemend aantal verkeersborden in het verkeer.

Voorrang van rechts? Het is onduidelijk en het creëert gevaarlijke situaties.